ูดแบบนี้ฉันก็มีคำถามอยากจะถามเธอขึ้นมาเลย ไม่รู้ว่าเธอจะสะดวกตอบคำถามของฉันรึเปล่า”เธอพยักหน้าตอบกลับมา เขาจึงถามไปว่า “ฉันได้ยินยาวเนี่ยนกับยาวอี้พูดกับฉันว่า เธอเคยบอกว่าไม่ควรจะเป็นศัตรูของฉันและโม่อี้หลงส่าว ถ้าโม่อี้หลงส่าวฉันยังพอเข้าใจได้ว่าทำไมเธอถึงพูดแบบนั้น แต่ที่ไม่เข้าใจคือทำไมฉันถึงได้ถูกรวมอยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้นด้วย?”เธอเงยหน้าจนทำให้เห็นเปลวเพลิงสีเขียวเข้มสองลูกที่ปรากฏขึ้นใต้หมวก หลังจากนั้นเธอก็ส่ายหน้าให้เขา ซึ่งนั่นหมายความว่าเธอไม่ยินดีที่จะอธิบายเหตุผลในเรื่องนี้เย่ฮวายิ้มเจื่อน “ไม่อยากตอบก็ไม่เป็นไร ถ้างั้นเธอช่วยพูดเรื่องเกี่ยวกับพวกเธอให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม? เราเป็นเพื่อนกันแล้วแต่ฉันยังไม่รู้จักพวกเธอเลยสักนิด”“อายฮว่า…”อัศวินอันเดดตอบกลับมาเพียงสองพยางค์หลังจากนั้นเธอก็พูดต่อว่า “อายฮว่าของพวกเราถูกรวบรวมขึ้นมาอีกครั้งและฉันก็กลายเป็นหัวหน้าคนใหม่”“แล้วหวู่ซินล่ะ?” เย่ฮวาถาม“หวู่ซินจากเราไปตลอดกาลแล้ว ภายในกิลด์อายฮว่าไม่มีคนที่ชื่อหวู่ซินอีกต่อไป ส่วนฉันจะเป็นใครนายไม่จำเป็นต้องรู้ เพราะการเข้ามาอยู่ในเกมนี้เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ ID ก็เป็นเพียงแค่ชื่อแทนตัวตนของฉันเพราะฉะนั้นนายรู้จักแค่ฉันก็พอแล้ว”ภายในใจของเย่ฮวาแอบรู้สึกผิดหวังขึ้นมา คำพูดที่เธอพูดออกมาเป็นเหมือนกับการตอบแบบลวกๆ ไม่ได้จริงจังที่จะอธิบายอะไรให้ชัดเจน นอกจากอิทธิพลของกิลด์อายฮว่าเขาก็พอ
