จะเดาได้บ้าง นอกนั้นเขาแทบจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพวกเธอเลยภายใต้แรงกดดันที่อยู่รอบๆ ตัวและการพูดคุยกับอัศวินอันเดดคนนี้ เย่ฮวากลับไม่ได้รับข้อมูลอะไรเพิ่มเติมจากเธอเลย ทว่าเธอได้สอนให้เขารู้จักวิธีการเดินทางเข้ามาในเมืองหมอกราตรี โดยเข้ามาเพื่อแลกเปลี่ยนซื้อโอสถของเขาหลังจากนี้พี่ใหญ่ของกิลด์อายฮว่าคนนี้เย็นชามากจริงๆ หากเธอเป็นเหมือนกับยาวเนี่ยนก็คงจะดี และคงจะกดดันน้อยลงกว่านี้ เมื่อเห็นว่าไม่มีข้อมูลใหม่เพิ่มเติม ท้ายที่สุดเย่ฮวาก็กล่าวลาอัศวินอันเดดคนนั้นหลังจากเดินออกมาด้านนอกกระท่อมก็พบว่าภายในเกมกลายเป็นช่วงเวลากลางคืนแล้ว ดวงดาวบนท้องฟ้าเริ่มปรากฏขึ้นทั่วทุกหนแห่งจนเกิดเป็นแสงสว่างระยิบระยับขึ้น ลมหนาวโชยผ่านมาและปะทะลงบนใบหน้าของเย่ฮวา ท่ามกลางท้องฟ้าอันไกลสุดลูกหูลูกตาเขาก็รับรู้ได้ถึงแสงจันทราและความอบอุ่นที่สาดส่องลงบนร่างของตน เขาสูดหายใจเข้าจนเต็มปอด บรรยากาศที่งดงามเช่นนี้ทำให้เขาแอบหวั่นใจว่าอาจจะไม่ได้พบเจอบ่อยๆภายในเมืองหมอกราตรียามค่าคืนงดงามเหมือนกับภาพที่จินตนาการไว้จริงๆ แม้ว่าการเจรจาอาจจะไม่ได้ผ่านไปได้ด้วยดี แต่แหวนปีศาจทองในมือของเขาก็ถือว่าเป็นกำไรที่ไม่เลวเลย เขารีบสวมใส่มันแทนที่วงเก่า ทันใดนั้นค่าสเตตัสของเขาก็เพิ่มขึ้นจากเดิมในทันทีหลังจากส่งข้อความหายาวเนี่ยนแล้วเย่ฮวาก็หยิบวาร์ปกลับเมือง เมื่อกลับมายังป่าแรดยักษ์ ก็พบว่ามู่จื่อหานได้พาผู้เล่นคนอื่นๆ ม
