างต่อเนื่อง เย่ฮวาถอดหมวกออกและโค้งตัวให้กับทุกคนที่อยู่ด้านล่างก่อนจะหันไปยิ้มให้โม่อี้หลงส่าวพร้อมกับเอ่ยถามว่า “นายก็ถูกฆ่าตายแล้ว ทำไมต้องฆ่าฉันให้ตายตามไปด้วยเนี่ย?”โม่อี้หลงส่าวยิ้มออกมาเล็กน้อย “ถ้าจะต้องตายก็ต้องทำให้มันเท่าเทียมกันหน่อยสิ การต่อสู้ในครั้งนี้นายตายสองครั้ง ส่วนฉันเองก็ตายสองครั้งเหมือนกัน แบบนี้จะได้ตัดปัญหาไม่ต้องมีใครเอาไปพูดว่าระหว่างฉันกับนายใครตายมากกว่ากัน”เย่ฮวายิ้มร่าแล้วพูดต่อไปว่า “นายนี่มันเทพจริงๆ เลยนะ คงไม่มีใครคิดตรรกะแบบนี้เหมือนกับนายแล้วล่ะ”โม่อี้หลงส่าวยกมือขึ้นคารวะเย่ฮวา “ดีใจด้วยนะอีเย่กูโจว แม้ว่าฉันจะพ่ายแพ้ในครั้งนี้ แต่ฉันก็รู้สึกดีใจกับนายฉันนับถือในความสามารถของนายและยอมรับชัยชนะของนายในครั้งนี้”“ขอบใจนะ~”โม่อี้หลงส่าวเดินลงเวทีไปแล้ว ส่วนเย่ฮวาก็เดินตามลงไปเช่นกัน หยินเมิ่งกวาดตามองทุกคนแล้วพูดขึ้นต่อว่า“การแข่งขันในครั้งนี้ได้สิ้นสุดลงแล้วนะคะ บ่ายสองของวันนี้ทางเราจะมีพิธีมอบรางวัลให้กับผู้เล่น ขอให้ผู้เล่น 32คนสุดท้ายมารวมตัวกันตามเวลานัดด้วยนะคะ แล้วเจอกันช่วงบ่ายค่ะ”หลังจากเดินกลับมาที่นั่งของตัวเอง พี่หน่ายก็เข้ามากอดเย่ฮวา “เย่เย่น้อยจ๋า~ ในที่สุดนายก็ทำได้จริงๆ! ในที่สุดนายก็ทำได้!!!”เย่ฮวายืนแข็งทื่ออยู่ที่เดิมในทันที ‘อย่าออกตัวแรงขนาดนี้ได้ไหมเนี่ย! คนเยอะแยะขนาดนี้! ยังจะมากอดฉันอีก!’“พี่หน่าย…ปล่อย…คนเยอะแยะขนาดนี้…