ตัวเลข 75 …แม้ว่าจะไม่ต่าแต่มันก็ยังถือว่าไม่มากอยู่ดี!มู่จื่อหานได้ 52 พอยท์ ส่วนฝูเซิงรั่วเมิ่งได้คะแนน 29พอยท์…เหลือพี่เมิ่งคนสุดท้ายแล้ว!ทันทีที่เห็นพี่เมิ่งกำลังทอยเต๋า ภายในใจของเย่ฮวาก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดัน และทันทีที่ลูกเต๋าทอยลงสู่พื้นหลังจากหมุนไปได้ไม่กี่วินาทีมันก็ชนเข้ากับหินก้อนหนึ่งก่อนจะหยุดลง——74!เมื่อเห็นตัวเลขใจของเย่ฮวาก็แทบจะหยุดเต้นทันที!สร้อยเส้นนี้ตกเป็นของเขาจนได้! แม่งเอ๊ย! โคตรดีใจเลยโว๊ย!พี่เมิ่งยักไหล่แล้วเอ่ย “อะไรที่เป็นของเราก็จะเป็นของเรา เย่ฮว่าไม่ได้ทอยเต๋ากับพวกเราตั้งแต่มาที่นี่ ท้ายที่สุดของชิ้นสุดท้ายก็ตกเป็นของนายจนได้นะ”เย่ฮวายิ้ม “ขอบใจนะพี่เมิ่ง ขอบใจทุกคนด้วยนะ ถ้างั้นฉันรับไอเท็มชิ้นนี้ไปแล้วนะ…”ทุกคนพยักหน้า สวนเยว่เอ๋อร์ก็หยิบวาร์ปออกมา “ในเมื่อเควสเสร็จแล้ว พวกเรากลับไปรับรางวัลที่เมืองชิงสุ่ยกันเถอะ…”“อื้อ”เย่ฮวาหยิบวาร์ปออกมาแล้วเปิดใช้งานทันที หลังจากผ่านไปได้ 5 วินาที ตรงหน้าของเย่ฮวาก็ปรากฏเป็นลานกว้างภายในเมืองชิงสุ่ยที่เต็มไปด้วยความคึกครื้นเย่ฮวาเดินออกมาจากวาร์ปแล้วมุ่งหน้าไปยังราชวังของเมืองชิงสุ่ยทันทีทันทีที่มาถึงราชวังของเมืองชิงสุ่ยก็พบว่าพระราชากำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์ พวกเขาเดินมาตรงหน้าแล้วทำความเคารพอย่างนอบน้อม ราชาเลยกู่พูดขึ้นว่า “นักผจญภัยผู้กล้าหาญไม่ต้องมีพิธีรีตอง เจ้าช่วยชีวิตบุตรชายของข้าไว้ ภายในเมืองชิงสุ่ยไ