ม่ต้องทำเรื่องเหล่านี้ให้เสียเวลาหรอกนะ”เย่ฮวายิ้ม “ฝ่าบาทเป็นกษัตริย์ อีกทั้งยังเป็นผู้สูงส่งภายในเมืองชิงสุ่ย พวกผมเป็นเพียงแค่นักผจญภัยผู้น้อยมารยาทเหล่านี้เป็นสิ่งที่พึงกระทำครับ ที่พวกผมมาที่นี่ในครั้งนี้เพราะมีเรื่องที่ค่อนข้างสำคัญต้องการจะเข้าเฝ้าเจ้าชายครับ”“หืม? บุตรชายของข้างั้นรึ?”ระหว่างที่พูดกษัตริย์ก็ชี้ไปที่ชายซึ่งมีรูปร่างสง่างามที่ยืนอยู่ด้านข้างพลันเอ่ย “นี่คือบุตรชายของข้าและเป็นเจ้าชายแห่งเมืองชิงสุ่ย”เจ้าชายมองมาที่เย่ฮวาแล้วยิ้มให้ ท่าทางที่ดูสง่างามและสูงส่งของเขาเผยให้เห็นได้อย่างชัดเจนขณะที่เอ่ยถามว่า “พวกเจ้ามาหาข้ามีเรื่องอะไรรึ?”เย่ฮวาพยักหน้าแล้วหยิบหนังสือที่ได้จากลั่วเต๋อออกมาจากกระเป๋า “ผมได้ยินว่าฝ่าบาทได้สั่งให้นักผจญภัยออกตามหาเบาะแสของกองกำลังหานเหยียน พวกผมได้ไปเจอเขาภายในปราสาทของเมืองแห้งแล้ง ทว่าเขาได้อุทิศตนให้กับชิงสุ่ยแล้ว ผมจึงได้เพียงแค่หนังสือเล่มนี้กลับมา”เจ้าชายเดินลงบันไดมาและรับหนังสือไปจากมือของเย่ฮวา เขากวาดตามองก่อนจะส่งไปให้ผู้ติดตามที่อยู่เบื้องหลังก่อนจะหันมาหาพวกเย่ฮวาแล้วเอ่ย “ขอบใจพวกเจ้ามาก กองกำลังหานเหยียนเจอกับเรื่องเลวร้ายอย่างที่คิดไว้จริงๆ เรื่องนี้ต้องได้รับการสืบค้นหาข้อเท็จจริงอย่างเป็นทางการ ในเมื่อพวกเจ้าทำภารกิจครั้งนี้สำเร็จแล้วก็ควรจะได้รับรางวัลของพวกเจ้าเช่นกัน”“ติ๊ง!”“ข้อความจากระบบ: ยินดีด้วยค่ะ ท่านทำภา
