ู่ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาก็เหมือนจะถูกดึงขึ้นมาด้วย
อีกด้านหนึ่ง นักศึกษาที่สุขุมกว่าก็กำลังขนข้าวสารเป็นกระสอบๆ ไม่หยุด เพียงแต่เมื่อมองไปยังกลุ่มที่กำลังเล่นสนุกอยู่ บนใบหน้าก็อดไม่ได้ที่จะปรากฏรอยยิ้ม
ส่วนหลินอันก็กำลังเดินอยู่ในโซนน้ำดื่ม แสงสีขาวในมือส่องประกายไม่หยุด ทุกครั้งที่ส่องประกายก็จะเก็บน้ำแร่ได้เป็นร้อยๆ ถัง
เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะและพูดคุยข้างหู ในใจเขาก็ผ่อนคลายลงไม่น้อย
แม้ว่าจะเป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว แต่ท้ายที่สุดแล้วก็ยังเป็นกลุ่มนักศึกษา…มีจิตใจเหมือนเด็ก
หลินอันยิ้มแล้วส่ายหัว ปล่อยให้พวกเขาทำไป
ท้ายที่สุดแล้วทุกคนก็แค่ตื่นเต้นที่เห็นอาหารมากมายขนาดนี้ ไม่ได้อู้งานจนเสียเวลา
เขามองดูพื้นที่เก็บของในแหวน ยังเหลืออีกประมาณ 60 ลูกบาศก์เมตร
ซากศพ ลิกเกอร์ สองตัว, ซาก สติทเชอร์ ครึ่งตัว, ครอบครองอยู่มุมหนึ่ง น้ำถังและบิสกิตอัดแท่งของทหารสำหรับกรณีฉุกเฉินจำนวนเล็กน้อยกองอยู่ในมุมหนึ่ง ที่เหลือก็คือชุดรบสำรองและวัตถุดิบจาก สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ ต่างๆ
พื้นที่ในแหวนใหญ่มาก ในสภาพที่ว่างเปล่าทั้งหมดจะใกล้เคียง 70 ลูกบาศก์เมตร หากใช้บรรจุอาหารทั้งหมดน่าจะบรรจุได้ประมาณ 90 ตัน
