มันต่อไป ทว่าสิ่งเหล่านี้ก็ต้องแลกด้วยค่าความทนทานของไอเท็มด้วย หากเป็นนักธนูก็ต้องมีจุดที่ลูกธนูหมด ฝ่ายเกราะผ้าก็ต้องสูญเสียยามานาเพิ่มขึ้น ส่วนผู้เล่นระยะปราชิดก็ต้องสูญเสียทั้งยาเพิ่มเลือดและค่าความทนทานของอาวุธในมือ ไม่ว่าจะเป็นอาชีพอะไรล้วนแล้วแต่มีขอบเขตแทบทั้งสิ้นตอนนี้ค่าความทนทานของดาบเหลืออยู่ราวๆ 40%ส่วนไอเท็มอื่นๆ ยังอยู่ในระดับที่พอรับได้ สิ่งที่ดูเหมือนจะสูญเสียค่าความทนทานเร็วและเยอะที่สุด ก็คงจะเป็นชุดเกราะที่ถูกอาวุธจากเหล่ามอนสเตอร์โจมตีเข้าใส่ หากปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ดีแน่ และมันถึงเวลาที่จะต้องคิดหาวิธีการอื่นแล้วมู่จื่อหานที่อยู่ข้างๆ ดูเหมือนว่าจะเข้าใจความคิดของเย่ฮวา เธอจึงพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “มอนสเตอร์พวกนี้มีเวลาในการรีเฟรชที่แน่นอน แต่ทุกครั้งที่เราฆ่ามันตาย พื้นที่ที่อยู่ด้านหลังจะถูกเจาะเป็นรูและผุดขึ้นมาแทนที่ตัวที่ถูกฆ่าไปก่อนหน้านี้ และดูเหมือนว่ามันจะเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ การที่พวกมันมุ่งโจมตีมาที่พวกเราถือว่าเป็นเรื่องที่ผิดปกติมาก ดังนั้นเรามีสองทางเลือก ทางแรกคือฝ่าวงล้อมพวกมันแล้วเข้าไปในป้อมปราการ ทางที่สองคือถอยออกจากที่นี่ชั่วคราว”เย่ฮวามองไปยังมอนสเตอร์ที่อยู่ตรงหน้า ซึ่งจำนวนของมันเยอะมากจนไม่สามารถคำนวณได้ว่ามีจำนวนเท่าไหร่ หากจะให้ฝ่าวงล้อมของพวกมันเข้าไปก็ดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ถ้าเช่นนั้นหนทางเดียวที่ทำได้ตอนนี้ก็คือ
