การถอยออกไปตั้งหลักชั่วคราวเย่ฮวาวาดดาบไปด้านหน้าเพื่อต้านการโจมตีของวิญญาณทหารก่อนจะตะโกนขึ้นมาว่า “ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ดีแน่ ทุกคนถอยไปก่อน! ถอยออกจากป้อมปราการนี่ตอนนี้เลย!”เมิ่งเสี่ยวฉินอินพยักหน้า “โอเค!”หลังจากนั้นพวกเขาก็สู้กับมอนสเตอร์ไปพลางและถอยออกจากป้อมปราการแห่งนี้ไปพลาง ตอนที่ถอยออกมาถึงด้านนอกแล้วก็พบว่าวิญญาณทหารที่ไล่ตามพวกเขาเหล่านั้นได้กลับลงไปอยู่ในดินอีกครั้งราวกับถูกทรายดูดกลืนลงไปเย่ฮวาขมวดคิ้วเข้าหากัน “วิญญาณทหารเหล่านี้ไม่สามารถออกมาจากป้อมปราการนี้ได้ แต่ถ้าพวกเราเหยียบเข้าไปด้านในพวกมันก็จะปรากฎตัวออกมา เห็นได้ชัดว่ามอนสเตอร์เหล่านี้ออกมาเพื่อขวางทางพวกเราราวๆ สิบกว่าวินาที ถ้าพวกเราวิ่งเข้าไปด้านในก็น่าจะพอไหวอยู่ แต่การเคลื่อนไหวของผู้เล่นเกราะผ้าค่อนข้างช้าซึ่งคาดว่าอาจจะต้องใช้ระยะเวลายี่สิบวินาที ฉันคิดว่ามันยังช้าเกินกว่าที่จะเข้าไปได้”พี่หน่ายหรี่ตาลงเล็กน้อย “คิดอะไรให้มากความ! คนที่เร็วที่สุดในนี้คือฝูเซิงรั่วเมิ่งไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวฉันจะเพิ่มความเร็วให้ น่าจะสามารถวิ่งเข้าไปได้ภายในระยะเวลาสิบกว่าวินาที หลังจากนั้นเย่ฮว่า หานหานน้อยแล้วก็พี่เมิ่งก็ค่อยใช้สกิลชาร์จตามเข้าไป โดยแต่ละคนก็พาผู้เล่นเกราะผ้าเข้าไปด้านในด้วยหนึ่งคน เยว่เอ๋อร์มีความเร็วอยู่ในตัวเองอยู่แล้ว สามารถที่จะพุ่งเข้าไปด้านในด้วยตัวเองได้ ส่วนอีกสองคนที่เหลือก็ให้สัตว์เลี้ยงคอยค