กเขาก็สามารถสร้างแรงกดดันให้กับกิลด์หานเยว่เหมิงได้เป็นอย่างดีกิลด์วิหารสังหารเทพเป็นศัตรูกับเย่ฮวา แต่เขาก็ไม่ได้เป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นอะไร เพราะความโกรธที่มีถือเป็นการทำให้เสียบรรยากาศอีกทั้งยังทำให้จิตใจหม่นหมองซึ่งการเล่นเกมก็เหมือนกับการสร้างฝัน เย่ฮวาจึงไม่อยากหมกมุ่นอยู่กับกิลด์ของคนเหล่านั้น และไม่คิดอยากจะสู้กับคนพวกนั้นด้วย ซึ่งเหตุผลประการแรกคือมันสร้างความยุ่งยากให้กับเขา เหตุผลประการที่สองคือการเก็บเลเวลของกิลด์ใหญ่ไม่ใช่เรื่องง่าย แถมการต่อสู้แบบทีมก็มีแต่จะทำให้เลเวลของผู้เล่นลดลงไปเรื่อยๆ ดังนั้นเย่ฮวาจึงพยายามหลบหนีกลุ่มคนเหล่านี้ให้ได้มากที่สุด แต่ถ้าหากคนพวกนั้นคิดจะมาท้าทายและลองดี เขาก็ไม่ปล่อยไว้เหมือนกัน!……ระยะทางที่ค่อนข้างยาวไกล เย่ฮวามองไปยังพื้นที่ตรงหน้าพลันพูดขึ้นมาว่า “ผ่านแผนที่นี้ไปได้ พวกเราก็จะเข้าสู่พื้นที่ของแดนอันเดดแล้ว มอนสเตอร์ที่นั่นส่วนใหญ่เป็นมอนสเตอร์สายอันเดด ทุกคนระวังตัวกันด้วยนะ”มู่จื่อหานมองไปยังป่าอาถรรภ์ที่อยู่ห่างออกไปพร้อมกับยิ้ม “เย่ฮว่าดูเหมือนนายจะเข้าใจที่นี่ดีมากเลยสินะนายเคยมาที่นี่เหรอ?”ไม่เคยมาหรอก แต่เขาสำรวจแผนที่ของเมืองชิงสุ่ยไปมากกว่าครึ่งแล้ว ก่อนหน้านี้เขาเองก็เคยบินผ่านที่เหล่านี้พร้อมกับหานหลิน จนถึงตอนนี้เขาก็ยังจำภาพเหล่านั้นได้อยู่ แต่ไม่รู้ว่าเขาจะสามารถเป็นเหมือนกับหานหลินได้หรือไม่ แล้วเขาจะสามารถทะยานไปมาระ
