พรุ่งนี้เจอกันในสนามแข่งขัน อีเย่กูโจว”เย่ฮวาพยักหน้า “ฉันเองก็ตั้งตารอที่จะได้เจอกับนายในวันพรุ่งนี้เหมือนกัน พูดตามตรงนะ ฉันอยากชนะนายมากเลย แต่ไม่รู้ว่าสวรรค์จะเป็นใจเปิดโอกาสให้ฉันรึเปล่า”“โอกาสอยู่ในมือนายนั่นแหละ ฉันเองก็ไม่รู้ว่าสวรรค์จะเป็นใจให้โอกาสฉันไหม แต่ฉันจะทำให้เต็มที่ที่สุด”“ถ้างั้นก็คงต้องรอดูผลในวันพรุ่งนี้แล้วล่ะ”“อืม งั้นฉันขอตัวก่อน”“อื้อ ไว้เจอกัน”หลังจากนั้นเขาก็เดินตรงไปยังผู้ชายอีกคนซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่ไกล แม้จะไม่คุ้นหน้าเท่าไหร่นักแต่ก็พอจะเดาได้ว่าคงเป็นฝานหัวเม่ยซิงเยว่เอ๋อร์เบ้ปาก “เมื่อก่อนตอนที่หานเยว่เหมิงเพิ่งสร้าง หมอนั่นไม่เหลียวตามองพวกเราสักนิด ตอนนี้พอเห็นพวกเรามีอิทธิพลหน่อยทำเป็นเข้ามาทักทาย ฉันไม่ชอบขี้หน้าหมอนั่นเลยให้ตายเถอะ”เย่ฮวาหันไปทำท่าทางเพื่อบอกให้เยว่เอ๋อร์เงียบหลังจากนั้นก็หันไปหาพี่เมิ่ง “พี่เมิ่งไปก่อนเถอะ เดี๋ยวพวกเราจะรีบตามไป”“โอเค……”หลังจากนั้นไม่นาน พี่เมิ่งและป้านเฉิงเยียนซาก็เดินออกไปจากห้องอาหาร ทันใดนั้นเย่ฮวาก็เหลือบหันไปมองฝานหัวลั่วมู่ที่กำลังคุยกับฝานหัวเม่ยซิง แล้ววินาทีต่อมาฝานหัวลั่วมู่ก็หันมามองพวกเขาปราดหนึ่ง อันที่จริงก็เป็นอย่างที่เยว่เอ๋อร์พูด เป็นเพราะฝานหัวลั่วมู่เห็นว่าพวกเขาเริ่มมีชื่อเสียงและกลายเป็นที่พูดถึง อีกฝ่ายจึงเข้ามาตีสนิทด้วย หลังจากนี้ถ้าหากพวกเขาเป็นเพื่อนกันได้จริงๆก็คงจะสามารถแลกเปลี่ยน
