ร้านอาหารที่ตั้งอยู่ริมถนน ณ ถนนเซี่ยงไฮ้แห่งหนึ่งเย่ฮวาและมู่จื่อหานเลือกที่นั่งแล้วนั่งลงพร้อมกับสูดดมกลิ่นอาหารที่หอมตลบอบอวนไปทั่วทั้งร้าน ท้องของเขาเริ่มส่งเสียงร้องจ๊อกๆ มาสักระยะหนึ่งแล้วมู่จื่อหานหยิบโทรศัพท์ของเธอออกมาแล้วเลื่อนนิ้วที่เรียวยาวของเธอไปบนหน้าจออย่างช้าๆ ส่วนเย่ฮวาได้ทำการคว้าตะเกียบมาเตรียมพร้อมเป็นที่เรียบร้อย เหลือเพียงแต่บะหมี่ที่กำลังจะถูกนำมาเสิร์ฟโดยเถ้าแก่เนี๊ยะมู่จื่อหานยื่นโทรศัพท์มาตรงหน้าเย่ฮวาแล้วยิ้มพลันพูดขึ้น “เย่ฮว่าตอนนี้นายเป็นคนมีชื่อเสียงไปแล้วนะ ก่อนหน้านี้เมืองชิงสุ่ยต่างก็รู้จักนายกันทุกคน แต่ตอนนี้ทั้งเซิร์ฟเวอร์ต่างก็รู้จักชื่อเสียงเรียงนามของนายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว”เย่ฮวาพูดพึมพำ “ไม่เห็นจะมีอะไรน่าพูดถึงเลย ฉายาเทพธิดาหลิงเกิงของเธอก็ถูกแพร่กระจายไปทั่วหลังจากที่กิลด์หานเยว่เหมิงถูกสร้างขึ้นได้ไม่นาน แถมเธอเองก็ยังเป็นผู้เล่นหญิงที่สวยที่สุดของเกมหลิงเกิงด้วยไม่ใช่เหรอยังไงชื่อเสียงของฉันก็สู้เธอไม่ได้อยู่แล้ว”มู่จื่อหานแก้มแดงระเรื่อขึ้นมา “โอเค ไม่คุยเรื่องนี้แล้วก็ได้ กินข้าวเสร็จกลับไปก็น่าจะยังเหลือเวลาอีกชั่วโมงกว่านายมีแผนจะทำอะไรไหม?”เย่ฮวาชะงักและคิดอยู่ครู่หนึ่งพลางกล่าว “ก็ไม่ได้มีแผนจะทำอะไรหรอก ฉันไม่ได้ไปหาอาจารย์นานแล้ว อีกอย่างตอนนี้เลเวลก็คงจะอัพสูงกว่านี้ไม่ได้แล้วด้วย เลยคิดว่าจะไปหาอาจารย์สักหน่อย”มู่จื่อหานยิ้ม
