คิคิ “อื้อ ตอนนี้ชางห่ายเกอเก็บสมุนไพรหน้าฝนมาได้ 1000 ชุดแล้วนะ เมื่อกี้เขาติดต่อฉันมา และเขาก็ฝากถามนายว่านายพอจะมีเวลาหลอมยาโอสถไหม”“ชางห่ายเกอดูเหมือนว่าจะเริ่มเสพติดแล้วสินะเนี่ย!”เย่ฮวาพูดด้วยสีหน้าหมดหนทาง “สมุนไพรหน้าฝน1000 ชุดดูเหมือนว่าจะต้องใช้เวลาหลอม 1-2 ชั่วโมง เธอรับสมุนไพรมาก่อนแล้วกัน เดี๋ยวฉันจะไปหาอาจารย์ของฉันก่อน ถ้าไม่มีอะไรฉันจะกลับมาหลอมโอสถให้ ยึดตามกฎเดิมก่อนหน้านี้ พวกเราจะเก็บโอสถหน้าฝนไว้ 800 ชุดเธออย่าลืมแบ่งให้ห้วนเฉิงแล้วก็อี้เมิ่งเก๋อด้วยนะ แล้วก็แบ่งให้ทิงหยี่ซวนอีกหน่อยด้วย ส่วนที่เหลือเธอจัดการแบ่งให้คนอื่นๆ ต่อด้วยแล้วกัน ตอนนี้ฉันยังเหลืออีกสิบกว่าชุด คิดว่าคงพอใช้แล้วล่ะ”มู่จื่อหานยิ้มออกมา “การที่ได้มีนายมาร่วมอยู่ในกิลด์หานเยว่เหมิงถือว่าเป็นเรื่องโชคดีสำหรับพวกเราจริงๆ ถ้าไม่มีนายบางทีหานเยว่เหมิงในตอนนี้อาจจะเป็นเพียงกิลด์ระดับสามที่เดินเพ่นพ่านอยู่ในเมืองชิงสุ่ยไปแล้ว แต่ตอนนี้กิลด์หานเยว่เหมิงกลับมาอยู่ในจุดที่มีอำนาจภายในเมืองชิงสุ่ย ซึ่งสาเหตุสำคัญส่วนใหญ่ก็มาจากนายทั้งนั้น”เย่ฮวาพูดพึมพำ “ไม่ได้ขนาดนั้นหรอก เธอก็พูดเกินไป~”“อัยหยา! พ่อหนุ่มกับสาวน้อยคนนี้ใช่ดาราที่อยู่ในรายการโทรทัศน์ที่ชื่อหลิงอะไรนั่นไม่ใช่เหรอ! พอมาดูใกล้ๆ ก็นึกขึ้นมาได้เลยนะเนี่ย!” คุณป้าที่กำลังยกถ้วยบะหมี่เสิร์ฟอยู่ด้านหลังของเย่ฮวาพูดขึ้นมาด้วยน้าเสียงประหลาดใจ
