ึงได้เอานายไปรวมกับโม่อี้หลงส่าวที่เป็นผู้เล่นระดับสูงแบบนั้น ฉันก็เลยค่อนข้างที่จะสนใจนายมากเป็นพิเศษ นายมีเวลาไปดื่มชากับฉันสักแก้วไหม? ด้านล่างมีห้องนั่งเล่นอยู่”เย่ฮวายิ้มตอบกลับแล้วพยักหน้า “ขอบคุณสำหรับคำชวนนะยาวเนี่ยน ถือว่าเป็นเกียรติของฉันมากเลยล่ะ”“งั้นไปกันเถอะ~”“อืม”หลังจากนั้นเย่ฮวาก็หันไปส่งสายตาให้พี่หน่ายเพื่อจะบอกเธอว่า “ฉันออกไปกับยาวเนี่ยนแปบหนึ่งนะ”พี่หน่ายหันมากระพริบตาปริบๆ ให้แล้วชี้ไปที่ท้องราวกับต้องการจะบอกว่า……“อย่าให้ไตทำงานหนักจนเกินไปนะ~”เฮอะ!……ภายในห้องนั่งเล่นชั้นสองเป็นพื้นที่สำหรับเถ้าแก่ของบริษัทที่จะเข้ามานั่งพักผ่อนหย่อนใจกันภายในห้องแห่งนี้ทว่าตอนนี้เป็นเวลาทำงานจึงมีแค่ผู้เล่นที่เข้าร่วมการแข่งขันไม่กี่คนเท่านั้น ซึ่งภายในห้องที่มีพื้นที่กว่า 500ตารางเมตร ในเวลานี้มีคนเพียงไม่กี่คน จึงทำให้ที่แห่งนี้เต็มไปด้วยความเงียบสงัดเนื่องจากผู้เล่นที่เข้าร่วมในครั้งนี้ บริษัทได้ทำการจ่ายค่าห้องพักรวมถึงค่าอาหารการกินไว้ให้เรียบร้อยแล้ว จึงทำให้สามารถเข้ามาใช้บริการได้โดยไม่ต้องเสียเงินแม้แต่เหรียญเดียว ดีเหมือนกันเพราะเย่ฮวาก็ไม่ได้เอาเงินมาพอดีเลย~ยาวเนี่ยนสั่งน้าผลไม้มาหนึ่งแก้วส่วนเขาสั่งชาดำร้อนมาแก้วหนึ่ง ตอนนี้พวกเขานั่งอยู่ตรงข้ามกัน ทว่าท่าทางของยาวเนี่ยนราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง เธอมองออกไปยังตึกที่อยู่ด้านนอกหน้าต่างและมองไปยังรถที่ขับผ่านไปม
