ดภัยหน่อยน่าจะดีกว่า”พี่หน่ายที่ยืนด้านหลังเย่ฮวาและมู่จื่อหานก็ยิ้มออกมา“ใช่ การโจมตีของพวกเราสามคนสูงที่สุด พวกเธอไปยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามการโจมตีของบอสก็พอแล้ว เสี่ยวอิงเธอเองก็เตรียมใช้โล่คุ้มกันวิญญาณไว้ด้วย ถ้าโม่ซางไม่ถูกฆ่าตายภายในทันทีเสียก่อน ฉันก็สามารถที่จะคุ้มกันเธอได้ ส่วนเยว่เอ๋อร์…เธอหาวิธีเอาเองนะ~”อิงนั่วซื่อเหยียนพยักหน้า “ไม่ต้องห่วง ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง!”เยว่เอ๋อร์พูดมุบมิบขึ้นมา “พี่หน่ายลำเอียง ก่อนที่เสี่ยวอิงจะมาพี่เคยบอกกับฉันว่าจะอยู่กับฉันชั่วนิรันดร์ไม่ใช่เหรอ~”พี่หน่ายพึมพำ “ฉันก็แค่พูดไปแบบนั้นแหละ นี่เธอคิดจริงจังขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย? ทำไมเธอถึงได้ใสซื่อบริสุทธิ์อะไรขนาดนี้ฃ!”เยว่เอ๋อร์แค่นเสียงออกมาอย่างไม่ยอมแพ้ “ใครบอกว่าจะคิดจริงจังไม่ได้ พี่ดูอย่างซิงเหอกับกวาจื่อสิ!”ซิงเหอที่กำลังยกคทาในมือชะงักไป “ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ เธอมาพูดถึงฉันทำไมเนี่ย!”อิงนั่วซื่อเหยียนดวงตาเป็นประกาย “พี่กวาจื่อหน้าแดงทำไมอ่ะ?”เย่ฮวาหันไปมองกวาจื่อด้วยความประหลาดใจ กวาจื่อเม้มปากหนาๆ ของตัวเองแน่นแล้วก้มหน้าลงด้วยความเขินอายก่อนที่จะบิดตัวไปมาถึงสองครั้ง เยว่เอ๋อร์ใช้มือของเธอตบหน้าผากตัวเองแล้วยิ้มด้วยสีหน้าเศร้าโศก“เกินเยียวยาแล้วล่ะ!”เย่ฮวา “……”……การต่อสู้ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ อย่างไม่หยุด แม้ว่าราชาแรดเกราะกว้างจะมีระดับเดียวกันกับบอสลัวตาน แต่ค่าสเตตัสของพวกมันกลับมีค
