มือขึ้นมาห้ามเยว่เอ๋อร์แล้วกวาดตามองทุกคน “หนังสือเล่มนี้ลั่วอิงเก็บไว้เถอะ เป้าหมายในการเป็นพันธมิตรของพวกเราไม่ใช่ต้องการของจากอีกฝ่ายสักหน่อย เธอเก็บของมีค่าไว้กับตัวเองนั่นแหละดีแล้ว”อิ่นหานที่ไม่ได้พูดอะไรตั้งแต่แรกก็ยิ้มออกมาแล้วพูด“ในเมื่อหัวหน้าเฉียนจื่อพ่าวโม่พูดแบบนี้ งั้นพวกเราก็ขอติดไว้ก่อนแล้วกัน หลังจากนี้ถ้ามีของดีพวกเราจะรีบบอกให้ทุกคนรู้ทันที”พี่หน่ายพยักหน้า “ดีดีดี! ถ้ามีไอเท็มของนักบวชต้องบอกฉันด้วยนะ!”ลั่วอิงยิ้มออกมา “ได้สิ!”……การแข่งขันช่วงเช้าสิ้นสุดลงเวลาราวๆ 10 โมงครึ่งหลังจากพวกเขากินอาหารกันเสร็จเรียบร้อยแล้วก็กลับมายังสำนักงานใหญ่ของหลิงเกิงซึ่งเป็นเวลาเที่ยงตรงพอดีหลังจากบอกลากันแล้วทุกคนก็แยกย้ายกันกลับไปที่ห้องของตัวเอง ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มขึ้นทุกคนก็ยังพอมีเวลาเล่นเกมได้อีกนิดหน่อย“สวบ!”ร่างของเย่ฮวาปรากฏขึ้นภายในเมืองชิงสุ่ยอีกครั้งหลังจากที่เพิ่มเพื่อนลั่วอิงและอิ่นหานแล้ว พวกเขาก็มาแลกเปลี่ยนไอเท็มโอสถหน้าฝนและไอเท็มระดับทองตามที่สัญญาไว้ ทว่าหลังจากที่ได้รับ 5 ชิ้นก็พบว่าไม่มีชิ้นไหนที่เขาสามารถใช้งานได้เลยแม้แต่ชิ้นเดียวมู่จื่อหานและคนอื่นๆ ก็เริ่มทยอยออนไลน์ด้วยเช่นเดียวกัน ตอนที่พวกเขาแข่งขันในรอบเช้า กวาจื่อและสหายอีกสองคนของเขาก็ใช้เวลาสังหารแรดยักษ์อย่างไม่หยุดตลอดทั้งเช้า ทว่าพวกเขากลับได้ไอเท็มชุดมาเพิ่มแค่2 ชุดเท่านั้นซึ่งถือว่าเป็น
