ันนะ”เย่ฮวายื่นมือออกไปจับมือเธอเบาๆ เพื่อเป็นการทักทาย แต่ตอนที่มือของพวกเขาสัมผัสกัน เธอก็เผลอบีบมือด้วยความประหม่าจนทำให้เขายิ้มออกมา “ยินดีต้อนรับเข้าสู่กิลด์หานเยว่เหมิง หลังจากนี้ถ้ามีเรื่องลำบากใจอะไรก็บอกได้ตลอด พวกเรายินดีที่จะช่วยเธอเต็มที่เลยคิดซะว่ากิลด์หานเยว่เหมิงเป็นครอบครัวเดียวกันกับเธอก็แล้วกันนะ ตามสบาย”หลังจากปล่อยมืออิงนั่วซื่อเหยียนก็ยิ้มให้เย่ฮวา “ได้เลย เพื่อนๆ ของกิลด์หานเยว่เหมิงต้อนรับฉันดีมากเลยล่ะ”พี่หน่ายยื่นมือขึ้นมาโบกไปมาตรงหน้าอิงนั่วซื่อเหยียน“ดูเธอสิสายตาของเธอแทบจะมีไฟสปาร์คออกมาอยู่แล้วฉันขอเตือนไว้ก่อนเลยนะว่าเย่เย่น้อยเป็นสเป็คของฉัน”เย่ฮวากระตุกมุมปากแต่ก็ไม่ได้ด่าหรือแขวะอะไรเธอจากนั้นเขาก็หยิบไข่ซึ่งเป็นไข่สัตว์เลี้ยงออกมา “นี่เป็นสัตว์เลี้ยงที่พี่หน่ายบอกให้ฉันเอามามอบให้เธอ ระดับของมันคืออะไรยังไม่รู้หรอกนะ แต่คิดว่าน่าจะไม่ได้เลวร้ายอะไร เธอรับไปสิ”“เอ่อ…ไม่ดีเท่าไหร่มั้ง…” อิงนั่วซื่อเหยียนหน้าแดงขึ้นมาพร้อมกับจ้องมองไปยังไข่ที่อยู่ในมือของเย่ฮวา ดูจากท่าทีแล้ว ภายในใจของเธอคงอยากได้ของชิ้นนี้มากเหมือนกันพี่หหน่ายหรี่ตาลงและยัดไข่ใบนั้นไว้ในมือของอิงนั่วซื่อเหยียน “เย่เย่น้อยบอกให้เธอรับไว้ก็รับไปสิ ฉันอุตส่าขายตัวเองเพื่อแลกมาเลยนะ ถ้าเธอไม่รับไว้ฉันก็ขาดทุนเป็นสองเต้าเลยสิ”อิงนั่วซื่อเหยียนส่ายหน้าไปมาพร้อมกับยื่นมันกลับมาให้พี่หน่าย
