“มันมีราคาสูงเกินไป เธอรีบเอาไข่ใบนี้ไปซื้อตัวเองคืนกลับมาเถอะ ตอนนี้ยังไม่เกินเจ็ดวันก็น่าจะคืนของได้อยู่ไม่ใช่เหรอ?”“เจ็ดวันคืนได้กับผีเธอสิ!”พี่หน่ายเปล่งเสียงหึออกมาจากลำคอ “ฉันเป็นสาวน่ารักขนาดนี้ใครจะยอมคืนกันล่ะ รับๆ ไปเถอะหน่า”อิงนั่วซื่อเหยียนกอดไข่สัตว์เลี้ยงไว้ “ขอบใจนะพี่หน่าย หลังจากนี้ถ้ามีโอกาสฉันจะตอบแทนเธอนะ”พี่หน่ายโบกมือไปมาและไม่ได้พูดอะไรต่อจากนั้นอิงนั่วซื่อเหยียนหันมามองเย่ฮวาพร้อมกับหยิบกริชเล่มเล็กออกมาจากกระเป๋า และทำการกรีดลงบนปลายนิ้วจนเกิดเป็นแผลจุดเล็กๆ ขึ้น หลังจากนั้นเธอก็ใช้เลือดของเธอหยดลงบนเปลือกไข่ของสัตว์เลี้ยงนั้นทันทีวินาทีที่เลือดหยดลงบนเปลือกของไข่สัตว์เลี้ยงบริเวณรอบๆ เปลือกก็เกิดเป็นแสงสว่างจางๆ ออกมาพร้อมกับรอยแตกที่ปรากฎขึ้น เสียง “แกร๊ก” ดังขึ้นพร้อมกับรูเล็กๆ ที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าพร้อมกับหัวเล็กๆ ที่มีขนปุยซึ่งกำลังมุดออกมาจากรูนั้นและส่งเสียงร้อง “จิ๊บจิ๊บ”ออกมา“ลูกไก่น่ารักจังเลย!” พี่หน่ายเปล่งเสียงพูดออกมาด้วยความประหลาดใจ“ถุ้ย! นกต่างหากล่ะ!” เย่ฮวาพูดด้วยน้าเสียงเอือมระอา“อ๊ะ ลูกนกน่ารักจังเลย~”“……”อิงนั่วซื่อเหยียนมองไปที่ค่าสเตตัสของนกชิงหลวนสายตาของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจขณะที่หันกลับมามองเย่ฮวา “นายให้สัตว์เลี้ยงระดับทองกับฉันจริงๆ เหรอ?”เย่ฮวายักไหล่ “หรือว่าเธอคิดว่าฉันจะให้เธอเอามันไปผัดข้าวผัดไข่ให้ฉันกินล่ะ?”“แหะๆ ……”อ
