บทที่ 109 ความล้มเหลวอีกครั้ง
“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้หลี่ลี่ไม่ได้หมดสติอยู่หรอกหรือ?”หูหยุนซานพึมพำอย่างไม่อยากเชื่อ
เมื่อได้ยินคำพูดของหูหยุนซาน หัวหน้าผู้ดูแลตวนอวี่ชิงก็หัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวว่า “ทำไมท่านผู้ดูแลหูถึงได้รู้ข่าวลวงเช่นนี้? ข้าบอกแล้วว่าเจ้าต้องแพ้อย่างแน่นอน เจ้ายังจะส่งอาวุธและหินวิญญาณให้ข้าอีก งั้นข้าก็จำใจรับไว้แล้วกัน พรุ่งนี้ส่งมาให้ข้าก็พอ ไม่ต้องรีบร้อน”
ทันใดนั้น สีหน้าของหูหยุนซาน ก็ซีดเผือดราวกับดิน ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขา
หูหยุนซานในฐานะผู้ดูแลใหญ่ มีเงินเดือนเพียงสามร้อยหินวิญญาณต่อเดือน หมื่นหินวิญญาณ นั้นเท่ากับเงินเดือนสามปีโดยไม่กินไม่ดื่มเลย แต่นั่นยังไม่นับรวม สิ่งที่ทำให้หูหยุนซานเจ็บปวดที่สุดคือสมบัติล้ำค่าที่เขาเก็บสะสมไว้ นั่นคือถุงมือหมัดอัญมณีสีม่วง
ถุงมือหมัดอัญมณีสีม่วงนี้ถูกสร้างขึ้นโดยอาจารย์มู่เย่ ผู้เป็นนายช่างผู้ยิ่งใหญ่ที่มีชื่อเสียงไปทั่วทั้งยุคราชวงศ์เหลียง มันเป็นอาวุธล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง แม้แต่ผู้แข็งแกร่งในขอบเขตอาคมก็ภาคภูมิใจที่จะได้ครอบครองอาวุธที่สร้างโดยอาจารย์มู่เย่สักชิ้น มูลค่าของมันนั้นประเมินค่าไม่ได้ หูหยุนซานใช้วิธีการมากมายและใช้เงินเก็บเกือบครึ่งชีวิตถึงจะได้มันมา ปกติแล้วเขาหวงแหนมันมากถึงขนาดไม่ยอมให้หูอี้แตะต้องด้วยซ้ำ
เมื่อนึกถึงถุงมือหมัดอัญมณีสีม่วงนี้ หูหยุนซานแทบจะกระอักเลือดออกมา
ในเ
