วลาเดียวกัน เมื่อเห็นหลี่ลี่ เดินเข้าสู่โรงทดลองยา รอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของผู้ดูแลไป๋ เขามองหูอี้ที่ทรุดลงกับพื้นแล้วเอ่ยอย่างเยาะเย้ยว่า “หูอี้ เจ้าทำให้นักปรุงยาหลี่และนักปรุงยาหลิวต้องตื่นตระหนก ทั้งสองคนครั้งนี้ได้กินยาเปิดจุดพลังวิญญาณไปสี่เม็ด มูลค่าสองพัน หินวิญญาณรวมกับความเสียหายของยาบำรุงร่างกาย คงไม่ต่ำกว่าพันหินวิญญาณคิดรวมเวลาที่เสียไปด้วย เจ้าต้องชดใช้เป็นสองเท่า จำไว้ พรุ่งนี้ให้นำยาและ หินวิญญาณมาส่งที่โรงปรุงยา”
หูอี้ในฐานะศิษย์อัจฉริยะภายใน มีเงินเดือนเป็นหนึ่งเท่าตัว แต่ก็มีเพียงหกสิบหินวิญญาณเท่านั้น รวมกับยาลูกกลอนที่แจกจ่ายมาบ้าง แต่ละเดือนก็ยังรวบรวมได้แค่ร้อยหินวิญญาณอย่างยากลำบาก หลายพันหินวิญญาณ ทำให้กระเป๋าของหูอี้ว่างเปล่าในทันทีและยังไม่เพียงพออีกด้วย
ความโกรธพลุ่งพล่านขึ้นมาในอก ทำให้ลมหายใจติดขัด ในชั่วพริบตา หูอี้ก็พ่นเลือดสดออกมา ใบหน้าซีดขาวลงทันที แต่ดวงตาทั้งสองยังคงจ้องมองหลี่ลี่อย่างอาฆาตแค้นไม่วางตา
เมื่อเห็นบุตรชายอาเจียนเป็นเลือดกะทันหัน หูหยุนซานรีบวิ่งเข้าไปหา ตรวจดูแล้วพบว่าไม่มีอันตรายร้ายแรงจึงโล่งใจ
จากนั้นเขาก็มองไปรอบๆ ตัว สุดท้ายสายตาก็จับจ้องไปที่หลี่ลี่ราวกับดาบคมกริบสองเล่มที่สามารถแทงทะลุหลี่ลี่ได้ในพริบตา
หูหยุนซานแค่นเสียงเย็นชา ใบหน้าเขียวคล้ำ เดินนำหน้าไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ มือไพล่หลัง
หลูฉางหงและอีกสองคนเข้ามาประคองหูอี้ ไม
