ไป๋และคนอื่นๆหลี่ลี่และคนอื่นๆ ต่างรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง แต่หูหยุนซานกลับเต็มไปด้วยความโกรธแค้น
เมื่อออกจากโรงทดลองยาหูหยุนซานพาผู้ช่วยสองคนมาที่ที่พักของเสวียนเหวยโดยตรง
เมื่อเห็นหัวหน้าผู้ช่วยหูมาถึง เสวียนเหวยก็รีบยิ้มต้อนรับทันที “ท่านหัวหน้าผู้ช่วยมาถึงแล้ว ข้าน้อยขออภัยที่ต้อนรับไม่ทัน ขออภัยด้วย”
“ฮึ!” หูหยุนซานหรี่ตาลงแล้วแค่นเสียงเย็นชา ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องเป็นคนแรก
เมื่อเห็นสีหน้าไม่ดีของ หูหยุนซานนักปรุงยาเซวียนเหวยก็ชะงักไปชั่วขณะ แต่ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเดินตามเข้าไปในห้อง
“ไอ้ชาติชั่ว เจ้าไม่เพียงแต่ทำให้แผนการของข้าล่มเหลว ยังทำให้ข้าสูญเสียอย่างหนัก อยากเป็นหัวหน้าสำนักยาหรือ ข้าว่าชาตินี้เจ้าอย่าได้ฝันเลย”
โครม!
โต๊ะตัวหนึ่งในห้องถูกหูหยุนซานพลิกคว่ำทันที
“ยังอวดอ้างว่าเป็นนักปรุงยาอาวุโสที่สุดในสำนักยาอีก ข้าว่าเจ้ายังสู้คนรับใช้ธรรมดาไม่ได้เลย ตำรับยาที่สืบทอดมา ไร้สาระ ยาพันวันเมา ข้าว่ามันไม่สามารถทำให้คนเมาได้แม้แต่วันเดียว ยังกล้าเรียกว่ายาพันวันเมาอีก ยาพวกนี้โยนทิ้งไปซะเถอะ”
ปัง!เก้าอี้ตัวหนึ่งถูกหูหยุนซาน เตะกระเด็นด้วยเท้าเดียว กระแทกเข้ากับชั้นหนังสือตำรายาลับที่อยู่ข้างๆ ชั้นหนังสือตำรายาลับพังทลาย ตำราลับนับไม่ถ้วนกระจัดกระจาย ยังกระแทกขวดยาหล่นลงมาอีกหลายใบ ขวดยาแตกละเอียด ยาหลายชนิดกลิ้งเกลื่อนไปทั่วพื้น ในทันใดนั้นทั้งถ้ำเขาก็กลายเป็นความ
