ำลังจัดการกับฝ่ายป้องกันของวิหารสังหารเขาก็ถูกโจมตีด้วยเปลวเพลิงอย่างไม่หยุด นี่ถ้าไม่ได้การฮีลเลือดจากนักบวชคงได้ถูกฆ่าตายไปนานแล้ว!หวอเปิ่นซ่านเหลียงนอนอยู่ที่พื้นก็พูดขึ้นมาราวกับไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น “เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้! แกต้องถูกฆ่าตายสิวะ! ฉันขอทักท้วง! ต้องให้คนอื่นหมายหัวแก!!!”เย่ฮวายิ้ม “ตามสบาย!”ป้านเฉิงเยียนซาตะโกนขึ้นมาจากด้านหลังของเย่ฮวา“รับการโจมตีจากผู้เล่นของวิหารสังหาร! ให้อีเย่กูโจวฝ่าวงล้อมออกไป!”“รับทราบ!”หลังจากนั้นผู้เล่นของห้วนเฉิงจำนวนกว่า 500 คนก็ทำการป้องกันไว้โดยมีป้านเฉิงเยียนซาและฝูเซิงรั่วเมิ่งเป็นคนนำทีม เย่ฮวาหันไปขอบคุณทุกคนแล้วฝ่าวงล้อมออกไปพร้อมกับซีเยว่ทันทีเย่ฮวาวิ่งนำหน้าทุกคนเพราะเขามีความว่องไวที่สุดในเวลาเดียวกันก็ใช้ดาบในมือป้องกันการโจมตีของผู้เล่นที่พยายามวิ่งกรูเข้ามา รวมไปถึงการโจมตีจากเหล่านักธนูจากการป้องกันและสนับสนุนอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาไม่ถูกโจมตีตลอดทางเอลฟ์หินที่อยู่ด้านบนศีรษะของเย่ฮวาส่งเสียงร้องจิ๊ดๆไม่หยุด ดูเหมือนว่ามันจะรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมากและเลือดในร่างกายก็คงจะสูบฉีดอย่างเต็มที่ในเวลานั้นเองเย่ฮวาก็รู้สึกได้ถึงความอุ่นตรงบริเวณด้านบนศีรษะของเขา ทันใดนั้นก็มีน้าเหลวๆ กำลังไหลลงมาจากหน้าผาก เย่ฮวาจึงรีบเปลี่ยนมุมมองการมองเห็น สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนไปทันทีพร้อมกับตะคอกออกมา“อย่ามาถอดกางเกงเยี่ยวใส่
