หัวฉันสิวะ!!!”ซีเยว่ที่อยู่ด้านหลังของเย่ฮวาหัวเราะออกมา “นักบวชรีบใช้สกิลทำความสะอาดให้อีเย่กูโจวเร็วเข้า~”……“ฟู่วๆ!”ด้านหน้าของเยว่เอ๋อร์มีไก่เพลิงตัวหนึ่งที่กำลังพ่นเปลวเพลิงไปที่อัศวินสาวตรงหน้าจนเกิดการเผาไหม้ขึ้น——“-50”“-50”“-50”“-50”……อัศวินเม้มปากแน่น ทว่าเพียงไม่กี่วินาทีต่อจากนั้นสีหน้าของเธอก็ดูโศกเศร้าเคล้าน้าตาขึ้นมา “น้องไก่น่ารักจังเลย! ฉันไม่อยากฆ่าเลยอ่ะ!”ผั่วะ!“-941”ศรเพลิงพุ่งเข้ากลางอกของอัศวินสาวคนนั้นพร้อมกับเสียงของเยว่เอ๋อร์ที่ดังขึ้น “ปล่อยไก่ของฉันลงเดี๋ยวนี้นะไม่งั้นเธอกับฉันจบไม่สวยแน่!”“ไม่ปล่อย!”ผั่วะ!“ถ้ายิงฉันฉันก็ไม่ปล่อย!”ผั่วะ!“ฉันไม่ปล่อย!”ผั่วะ!ศพที่นอนอยู่ที่พื้นดูเหมือนจะยังพูดคำเดิม “ฉันไม่ปล่อย!”……พี่หน่ายถือหนังสือไว้ในมือขณะที่พูด “ทำไมเย่เย่น้อยยังไม่มาอีกเนี่ย! ฉันรอจนดอกไม้เหี่ยวหมดแล้วนะ! นี่ถ้าเขามาอยู่ตรงหน้าฉัน ฉันจะจูบเขาเป็นอย่างแรกเลย!”ทันใดนั้นเงาสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของกิลด์หานเยว่เหมิง ภายในมือของเขาถือดาบรูปร่างยาวราวกับงูสีดำซึ่งเต็มไปด้วยพลังงานที่กำลังหมุนเวียนอยู่รอบตัวดาบ ราวกับมันเปี่ยมไปด้วยแรงสังหาร“รองหัวหน้ามาแล้ว!” เอ้อวายตะโกนขึ้นมาจากจุดที่ห่างออกไปไม่ไกลเท่าไหร่นัก!เยว่เอ๋อร์มองด้วยสีหน้าดีใจเป็นอย่างมาก “มาแล้ว!รีบมาช่วยฉันฆ่าผู้เล่นหญิงปัญญาอ่อนของซายวี่ทีเถอะ!ไม่มีใครยอมปล่อยไก่ของฉันเลย!”เย่ฮวายิ้ม “เรื