ถยังไม่ถึงขั้นของพวกเราก็ไม่น่าจะสู้หานเยว่เหมิงได้นะ”“ที่จริงมันก็สู้ไม่ได้อยู่แล้วแหละ แต่ดันมีวิหารสังหารเข้ามาอีกกิลด์เนี่ยสิ!”กวาจื่อแค่นเสียงออกมา “วิหารสังหารกับซายวี่สวมกางเกงตัวเดียวกันแล้ว เป็นเพราะพวกเราสู้กับซายวี่วิหารสังหารก็รีบมาร่วมวงอย่างรวดเร็วเลย แถมวิหารสังหารก็ใช้เงินเป็นตัวล่อเพื่อที่จะพาคนมาที่นี่ถึง 2000คน ถึงความสามารถจะไม่ได้เก่งกาจอะไรแต่มันก็มีจำนวนเยอะมากพอที่จะเปลี่ยนการต่อสู้ธรรมดาให้กลายเป็นการต่อสู้ระหว่างหมัดคู่กับสี่มือไปในทันทีเลย”“แล้วห้วนเฉิงล่ะ?” เย่ฮวาถาม“ห้วนเฉิงเองก็ส่งคนมาช่วยในทันทีเหมือนกัน แต่ผู้เล่นของห้วนเฉิงมี 2000 กว่าคน วิหารสังหารเตรียมคนไว้1500 คนเพื่อดักและสกัดคนของห้วนเฉิงไว้ และที่เหลือให้ไปช่วยซายวี่เพื่อจัดการกับหานเยว่เหมิง ตอนนี้ที่พวกเราจะไปก็คือตำแหน่งสนามต่อสู้ระหว่างวิหารสังหารกับห้วนเฉิง มีแค่ทางนี้ทางเดียวที่พวกเราจะผ่านไปยังตำแหน่งที่ซายวี่กับหานเยว่เหมิงสู้กันได้” กว่าจื่อวิ่งไปพลางก็หอบหายใจไปพลางเย่ฮวาพยักหน้า “โอเค ถ้างั้นก็ไปที่ทางฝั่งห้วนเฉิงกันก่อน”“อื้ม”กวาจื่อมองมาที่เย่ฮวา “เดี๋ยวนะ! ฉันเป็นนักฆ่าแต่นายเป็นนักดาบ ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าฉันวิ่งช้ากว่านายวะ?ไม่ยุติธรรมเลยอะไรเนี่ย!”เย่ฮวาทำปากมุบมิบแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ขณะที่รีบวิ่งไปยังตำแหน่งของห้วนเฉิงให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้……“มาแล้วเหรอ!”เสียงของเมิ่งเสี่ย
