ดีกว่า ข้าจะมอบความรู้และทักษะทั้งหมดให้กับเจ้าเลย!”เย่ฮวาโบกมือไปมา “มันจะดีเหรอครับเอินเค่อ? ที่ผมมาที่นี่ก็เพื่อที่จะเลื่อนขั้นเป็นเผ่าเทพ นี่ท่านอยากจะสร้างกำแพงเพื่อปิดกั้นไม่ให้ผมออกไปด้านนอกเหรอครับ”เอินเค่อหัวเราะออกมา “ข้าเป็นถึงนักดาบยวี่เจี้ยนแห่งอารายธรรมจากแผ่นดินใหญ่เลยนะ เจ้ารู้จักนักดาบยวี่เจี้ยนรึเปล่าล่ะ……”“ไม่รู้จักครับ……”“……”เย่ฮวายิ้ม “ล้อเล่นครับ ที่จริงผมเองก็เคยได้ยินมาเหมือนกันว่าภายในเมืองหวนเซียงมีผู้ที่แข็งแกร่งมากอยู่คนหนึ่ง ซึ่งก็คือนักดาบยวี่เจี้ยน ไม่ทราบว่าเขาเป็นศิษย์ของท่านรึเปล่าครับ?”เอินเค่อส่ายหน้า “ศิษย์ของข้ามีเพียงแค่สองคนเท่านั้นและพวกเขาก็เรียนไม่จบหลักสูตรด้วย คนหนึ่งทิ้งศิลปะทักษะการต่อสู้เพียงเพราะความรัก ส่วนอีกคนก็เห็นสัจธรรมชีวิตซึ่งตอนนี้ก็โกนหัวเป็นพระไปแล้ว บางทีคนๆ นั้นที่เจ้าพูดถึงอาจจะเป็นศิษย์ที่เรียนจากศิษย์ของข้าอีกทีก็เป็นได้ ทว่าจากคุณสมบัติของศิษย์ข้าคงจะได้แค่ครึ่งหนึ่งของนักดาบยวี่เจี้ยนเท่านั้น”เย่ฮวา “ท่านนี่โชคร้ายเหมือนกันนะครับเนี่ย มีศิษย์เป็นของตนเองตั้งสองคนแต่กลับต้องมาเจออะไรแบบนี้”“เฮ้อ นี่แหละนะชีวิต…….”เอินเค่อถอนหายใจออกมา “ข้าเองก็เคยคิดว่าจะพัฒนาศิลปะการต่อสู้แห่งดาบยวี่เจี้ยน แต่จนถึงตอนนี้ข้าก็ยังติดอยู่ภายในอาณาจักรแห่งดาบสูญสิ้นและไม่มีผู้สืบทอดวิชาแม้แต่คนเดียว ข้าเห็นเจ้ามีคุณสมบัติที่ไม่เลว ข้าก็
