ป็นยังไงบ้างล่ะ?”เขาพยักหน้าตอบกลับไป “เอินเค่อ หลังจากนี้ท่านคือพี่ใหญ่ของผมครับ!”เอินเค่อโบกมือ “ข้าไม่กล้าเป็นพี่ใหญ่เจ้าหรอก แต่ถ้าหากเจ้ายินดีก็คุกเข่าแล้วเรียกข้าว่าท่านอาจารย์ก็พอแล้ว”“ฮ่าๆ ”……ห่างออกไปตรงบริเวณพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความมืดสนิทเสียงระเบิดดังขึ้นพร้อมกับพื้นดินที่เกิดการสั่นสะเทือนตามมาติดๆ ด้วยกลุ่มของสิ่งมีชีวิตที่เคลื่อนตัวเข้ามาท่ามกลางความมืดมิด ดวงตาของสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นไร้ซึ่งความหวาดกลัวราวกับกำลังเผชิญหน้าอยู่กับศพไร้ชีวิตอย่างไรอย่างนั้น“กึกกึก…กรร…กรร…”เหล่ามอนสเตอร์ปรากฏขึ้นท่ามกลางความมืดมิดที่ห่างออกไป ซึ่งมีทั้งหัวของพยัคฆ์และหัวของงูโดยกำลังเลื้อยและเคลื่อนตัวมาอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของมันเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม จากตำแหน่งที่มันอยู่คาดว่าอีกเพียงไม่กี่นาทีก็คงจะมาถึงที่นี่แล้ว ตอนนี้ครบสามวันแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเขาคงจะออกไปจากที่นี่ไปไม่ได้ง่ายๆ แล้วสิเอินเค่อมองไปที่มอนสเตอร์ซึ่งห่างออกไปพร้อมกับพูดเสียงเรียบ “ครั้งนี้เป็นสัตว์ร้ายภายในแดนสูญเปล่าชั้นแปด ภายในชั้นแปดมีเหล่าปีศาจที่อยู่ในระดับปฐพีจำนวนมาก คิดว่าพวกมันน่าจะอยู่ในระดับนั้น พวกเราไม่รู้ว่าจะสามารถรับมือได้นานเพียงใด”ข่ายลี่ถือคทาและก้าวเท้ามาด้านหน้าพร้อมกับพูดขึ้น“นักผจญภัย อีกนานแค่ไหนเจ้าถึงจะสามารถผ่านการทดสอบสามวันภายในที่แห่งนี้?”เย่ฮวาตอบ “อีกไม่กี่นาทีครับ”เอินเค่อหันมามองและ
