ผลักไหล่ของเย่ฮวา “เจ้าไม่พูดให้มันเร็วกว่านี้เล่า! อีกไม่นานเผ่าเทพก็จะมารับวิญญาณผู้สืบทอดเผ่าเทพของเจ้าแล้ว เผ่าเทพที่เข้ามาในที่แห่งนี้ได้ล้วนแล้วแต่เป็นผู้แข็งแกร่งระดับสวรรค์ พวกข้าไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้ว!”ข่านลี่มองเย่ฮวา “เหลืออีกไม่กี่นาทีแล้ว บางทีพวกเราก็อาจจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วสินะ”เย่ฮวาพยักหน้าและหันไปหาเอินเค่อ “ท่านเป็นคนที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ผมเคยพบเห็นมา ผู้สืบทอดภายในที่แห่งนี้ต่างก็เป็นเหมือนกับปู่ของผม”เอินเค่อชี้ไปที่ข่ายลี่และพูดขึ้น “เจ้าเรียกนางว่าเป็นปู่ของเจ้าด้วยงั้นรึ?”เย่ฮวาพูดพึมพำ “เธอ…เธอคือฮีโร่สาว!”“ฮ่าๆ ”……การเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ที่กำลังย่างกรายเข้ามากลับทำให้เหล่า NPC และเย่ฮวาพากันหัวเราะร่าออกมาราวกับกำลังเผชิญหน้ากับความตายครั้งสุดท้ายที่งดงามอันแสนสั้นสวบ!ศรธนูเปลวเพลิงพุ่งจากระยะไกลเข้าใส่พวกเขาจนทำให้ต้องรีบถอยออกไปอย่างรวดเร็ว แถมยังมีความมืดปกคลุมไปทั่วเอินเค่อกำปลายดาบไว้แน่น “น้องชาย! เจ้าคิดว่าวิญญาณเทพเจ้าที่เจ้าเลือกจะแกล้งเจ้ารึเปล่า?”มุมปากเย่ฮวากระตุกขึ้น “คงไม่หรอกมั้งครับ หานหลินไม่ได้เป็นคนแบบนั้นหรอก”เอินเค่อเบิกตาโต “หาน…หานหลิน! นี่เจ้าถูกผู้บัญชาการสวรรค์เลือกงั้นรึ?”เย่ฮวายิ้มเจื่อน “คือผมถูกวิญญาณเทพเจ้าคนหนึ่งที่เลือกเตะให้มาหาหานหลินแทนน่ะครับ”เอินเค่อตบบ่าเย่ฮวา “รู้สึกเสียดายชะมัดเลยที่สอนสกิลเมื่อครู่ให้กับเจ้า”เย่
