ณ ประตูทิศเหนือของฐานที่มั่นหลงอัน
“หัวหน้าหลิน ท่านจะไม่ให้ผมไปด้วยจริงๆ เหรอครับ?”
จางเถี่ยตะโกนเสียงดัง มองหลินอันที่กำลังครุ่นคิดอยู่บนรถโดยสารด้วยใบหน้าตัดพ้อ
การออกไปรวบรวมเสบียงครั้งนี้นำโดยหลินอัน พร้อมด้วยผู้ติดตามคือ: โม่หลิง, เกาเทียน และผู้เล่นธรรมดาอีกสิบสามคน
หลินอันได้ยินก็เหลือบมองจางเถี่ยอย่างจนใจแล้วพูดว่า:
“ครั้งนี้ฉันออกไปอย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาสี่วันขึ้นไปถึงจะกลับมาได้ ความปลอดภัยของฐานที่มั่นก็ฝากนายด้วยแล้วกัน”
การเดินทางไปหาเสบียงครั้งนี้ อย่างน้อยต้องนำอาหารที่สามารถเลี้ยงคนทั้งฐานที่มั่นได้นานกว่าสองเดือนกลับมา สี่วันนั้นถือว่าน้อยไปด้วยซ้ำ
จางเถี่ยเม้มปากอย่างไม่พอใจ
ตอนนี้เขารับผิดชอบการฝึกนักศึกษาแบบทหารร่วมกับอันจิ่งเทียน ซึ่งสำหรับเขาแล้วมันน่าเบื่อจนสุดจะทน ด้วยนิสัยของเขาแล้ว เขาไม่ชอบที่จะจัดการคนอื่นเลย เขาอยากจะออกไปสู้รบฆ่าฟันมากกว่า
“เอาล่ะ เอาตามนี้แหละ มีอะไรก็ปรึกษาจิ่งเทียนกับเวินหย่าให้มากๆ ระวังพวกจิ้งจอกเฒ่าในโรงเรียนไว้ด้วย”
เดิมทีหลินอันตั้งใจจะพาเวินหย่าไปด้วย ท้ายที่สุดแล้วพลังจิตของเวินหย่าก็อ่อนกว่าเขาเพียงเล็กน้อย เวลาออกไปหาเสบียง เวินหย
