บนกำแพงด้านนอกของฐานที่มั่นหลงอัน หลินอันพา หลิวซื่อหมิง เหยียบอยู่บนหลังของหนอนทรายเพื่อสังเกตการณ์ภูมิประเทศโดยรอบ
วิทยาลัยตั้งอยู่บนพื้นที่ราบ นอกจากด้านหลังจะมีภูเขาหัวโล้นแล้ว ทิศทางอีกสามด้านสามารถมองเห็นถนนชานเมืองได้ในพริบตา มีพื้นที่ประมาณสามล้านสองแสนตารางเมตร เทียบเท่ากับหมู่บ้านเล็กๆ
บนกำแพงดิน นักศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์สามสิบหกคนภายใต้การนำของ ผู้ปลุกพลัง สองคนกำลังคำนวณข้อมูลอย่างไม่หยุดหย่อน เพียงแต่ทุกครั้งที่หนอนทรายอดไม่ได้ที่จะบิดตัว ก็จะทำให้ทุกคนตกใจอยู่เสมอ
ฝันร้ายในอดีตกลับถูกหลินอันเหยียบอยู่ใต้ฝ่าเท้า เชื่องเชื่อราวกับลูกแกะ…ราวกับความฝัน
หลิวซื่อหมิง ใบหน้าซีดเผือด เขาเป็นเพียงผู้เล่นธรรมดา ทั้งสมรรถภาพทางกายและสภาพจิตใจก็ไม่ค่อยจะดีนัก หากไม่ใช่เพราะหลินอันบังคับให้เขาขึ้นมา ต่อให้ตายเขาก็ไม่กล้าเหยียบอยู่บนหลังของหนอนทราย
เนื่องจากหนอนทรายมักจะบิดตัวตามความเคยชิน หลินอันจึงต้องใช้พลังจิตข่มขู่ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย รูปลักษณ์และความสะดวกสบายในการขี่ของหนอนทรายนั้นแย่เกินไป คนธรรมดาแค่เห็นก็คงจะฝันร้ายไปทั้งคืน
เจ้าตัวนี้ถ้าไม่ใช่เพราะสามารถใช้เป็นอสูรก่อสร้างได้ เขา
