ภายในห้องประชุม ฝูงชนต่างมองหลินอันที่นั่งอยู่บนตำแหน่งสูงสุดด้วยความกังวล
จางเถี่ยและอันจิ่งเทียนยืนขนาบข้างทั้งสองด้าน ส่วนโม่หลิง, เวินหย่า, หลิวซื่อหมิง และเกาเทียนนั่งอยู่แถวหน้าของห้องประชุม
เมื่อเห็นว่าคนมาครบแล้ว หลินอันก็พยักหน้าเล็กน้อย
ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกประมาณ 22 ชั่วโมงกว่าที่แกนกลางพลังงานวิญญาณจะสร้างเสร็จ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เขาจึงตัดสินใจที่จะเริ่มปฏิรูประบบของทั้งวิทยาลัยตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
“ผมไม่ค่อยชอบพูดอะไรยืดเยื้อ”
ทุกคนเห็นหลินอันค่อยๆ เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเย็นชา ก็อดไม่ได้ที่จะตั้งใจฟัง หวงเจิ้งและคนอื่นๆ ถึงกับหยิบสมุดออกมาเตรียมจดเนื้อหาที่เขาจะพูด
“ข้อแรก ระบบสภาของวิทยาลัยเดิมจะถูกยกเลิก ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทั้ง เขตปลอดภัย จะมีเพียงเสียงเดียวเท่านั้น!”
“เจตจำนงของข้า คือเจตจำนงของ เขตปลอดภัย!”
ไม่ใช่ว่าหลินอันหลงใหลในอำนาจ แต่ในเกมวันสิ้นโลก ระบบที่ต่างคนต่างพูดจะทำให้เสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ เถียงกันครึ่งวันก็ไม่ได้ข้อสรุปอะไร ชาติก่อนมหาวิทยาลัยและ เขตปลอดภัย บางแห่งใช้วิธีการลงคะแนนเสียงและหารือกัน ผลลัพธ์คือนอกจากจะทำให้เสียโอกาสในการรบแล้ว ก็เอาแต่ถกเ