นไปมาอยู่ และคิดว่าคงจะต้องเป็นมอนสเตอร์อย่างแน่นอน“พวกเราควรจะลงไป” เยว่เอ๋อร์พูดเสียงเบา“ประเด็นก็คือเราจะลงไปยังไง” พี่หน่ายโยนก้อนหินลงไปก็พบว่าเสียงของมันถูกกลบด้วยเสียงของน้าตก“ด้านล่างเป็นน้า ระดับความสูงคงจะไม่ใช่น้อยๆ เลยแต่ถ้าเรากระโดดลงไปก็อาจจะไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรหลังจากลงน้าไปเราแค่ดำน้าแล้วพยายามว่ายเพื่อขึ้นฝั่งก็น่าจะได้แล้ว” เย่ฮวาพูดสถานที่ที่สูงแบบนี้ถ้าหากลงไปก็คงจะต้องใช้วิธีกระโดดลงไปแล้วล่ะ เพราะเย่ฮวาตกจากที่สูงมาหลายครั้งจนเขาคุ้นชินไปนานแล้วมู่จื่อหานพยักหน้าแล้วพูด “นี่คงเป็นวิธีที่เราจะสามารถทำได้มากที่สุดแล้ว อีกอย่างตอนนี้พวกเราก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วด้วย แต่ฉันว่าพวกเราระวังหน่อยก็ดีเพราะในกลุ่มเรามีผู้เล่นเกราะหนังอยู่สองคน ถ้าลงไปแบบไม่ระวังอาจจะบาดเจ็บได้ เยว่เอ๋อร์ใช้ความสามารถในการป้องกันตัวเอง ส่วนฉันกับเย่ฮว่าจะช่วยผู้เล่นเกราะหนังเอง”พูดจบพี่หน่ายก็มายืนข้างเย่ฮวา “ฉันจะไปกับเย่เย่น้อย เย่เย่น้อยกอดฉันไว้เนี่ยแหละฉันถึงจะรู้สึกปลอดภัยที่สุด”พูดจบพวกเย่ฮวาก็มองไปที่ป้านเฉิงเยียนซา เขาถอยออกไปก้าวหนึ่งด้วยท่าทางเลิกลั่ก “เฮ้ย! ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย”เยว่เอ๋อร์ลากพี่หน่ายออกมา “พี่หน่ายไปกับเสี่ยวหานเถอะ ให้เย่ฮว่ากับป้านเฉิงเยียนซาไปด้วยกันดีกว่านะ”“ไปด้วยกัน?”พี่หน่ายทำปากมุบมิบ “นี่เป็นเพราะเธอไม่ได้ลงเอยกับเสี่ยวเย่เย่ก็เลยจงใจทำให้เขากลายเป็
