นเกย์ใช่มั้ย?”เย่ฮวา “พี่หน่ายพอเถอะ! พวกเรารีบลงไปด้านล่างได้แล้ว!”พูดจบมู่จื่อหานก็กอดพี่หน่ายแล้วกระโดดลงไปทันทีตามมาติดๆ ด้วยเสียงกรี๊ดของพี่หน่าย เยว่เอ๋อร์หันมามองเย่ฮวาพร้อมกับกรอกตามองบนก่อนที่จะกระโดดตามไปเหลือเพียงแค่เย่ฮวากับป้านเฉิงเยียนซาที่ยังอยู่ด้านบนพวกเขามองหน้ากัน ขณะที่เย่ฮวายิ้มเจื่อนๆ ออกมา“นายจะเอาส่วนไหนลง?”ป้านเฉิงเยียนซาพูดราวกับจะร้องและหัวเราะ “ฉันคิดว่าเอาส่วนไหนลงแม่งก็ไม่เหมาะทั้งนั้นแหละ”เย่ฮวาดึงฝักดาบออกมาแล้วยื่นไปตรงหน้าเขา “นายจับฝักดาบฉันไว้แล้วกัน แบบนี้พวกเราจะได้ไม่แยกจากกันด้วย ไม่งั้นถ้าตกลงไปด้านล่างได้ไปคนละทิศคนละทางนายคงจะลำบากแย่”อีกฝ่ายพยักหน้าก่อนที่จะจับฝักดาบไว้ หลังจากนั้นพวกเย่ฮวาก็กระโดดลงไปด้านล่างทันทีฟึบ ตู้มม!ทันทีที่กระโดดลงไปฝักดาบก็ลอยขึ้นมาเหนือน้า เย่ฮวาหันไปหาป้านเฉิงเยียนซาด้วยท่าทางตกใจ ทว่าจู่ๆ เขาก็จับฝักดาบแล้วโผล่ขึ้นมาและยิ้มให้ “ฉันล้อเล่นโว้ย”เย่ฮวาทำหน้านิ่งก่อนที่จะฟาดดาบใส่หัวของเขาท่างกลางน้าที่เย็นเฉียบเย่ฮวาก็เงยหน้าขึ้นหายใจเหนือผิวน้า หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็มาถึงที่ชายฝั่งป้านเฉิงเยียนซาว่ายน้าเป็น จึงทำให้ไม่ได้เจอกับมอนสเตอร์ระหว่างทางพวกเขารีบขึ้นมาที่ฝั่งอย่างรวดเร็ว ซึ่งตอนนี้มู่จื่อหานและคนอื่นๆ ได้ขึ้นมารอก่อนแล้ว ถือว่าเร็วกว่าพวกเขามากทีเดียวเย่ฮวาและป้านเฉิงเยียนซาหอบหายใจขณะที่ขึ้นมาด้านบ
