นั้นมู่จื่อหานนั่งอยู่ข้างๆ เธอใช้มือทั้งสองข้างเท้าคางพร้อมกับมองทุกคนคุยสนทนากัน ส่วนเยว่เอ๋อร์เองก็ดูจะมีความสุขมาก เธอเองก็ยกไวน์จิบจนหมดไปสองขวด เย่ฮวาที่ไม่ค่อยถนัดเรื่องไวน์ก็เลยดื่มเป็นเหล้าขาวจอกเล็กๆกับเบียร์อีกหนึ่งกระป๋องแทนส่วนกวาจื่อกับซิงเหอดูเหมือนจะดื่มกันแบบไม่บันยะบันยัง ทั้งสองย้ายไปอยู่มุมห้องแล้วนั่งยองๆ พร้อมกับหักนิ้วแล้วเริ่มนับจำนวนสาวน้อยที่พวกเขารู้จักในเกมอย่างสนุกสนานหลังจากกินดื่มกันเสร็จแล้ว มู่จื่อหานก็พูดขึ้น “นี่ก็ดึกมากแล้ว พวกเราแยกย้ายกลับกันเถอะ”“ไม่ได้!”เยว่เอ๋อร์หยิบแก้วไวน์ขึ้นมาพร้อมกับเอนตัวมาพิงเย่ฮวา หน้าของเธอที่เคยขาวนวลได้แปรเปลี่ยนกลายเป็นแดงก่าแล้ว เธอยิ้มและพูดขึ้น “ฉันยังอยากจะสู้กับเยว่ฮว่าอีกสามร้อยรอบแล้วค่อยกลับ!”เย่ฮวาถอนหายใจออกมาแล้วจับเยว่เอ๋อร์ให้นั่งตรงๆ“เยว่เอ๋อร์เป็นผู้หญิงต้องรู้จักรักนวลสงวนตัวนะ”“รักนวลสงวนตัว? เหมือนกับกวาจื่อนั่นอะนะ?”พูดจบเยว่เอ๋อร์ก็ชี้ไปที่กวาจื่อที่ยืนอยู่ด้านหลังซิงเหอตอนที่เย่ฮวาหันไปมองเลือดก็แทบจะพุ่งออกมา!เพราะตอนนี้กวาจื่อถอดเสื้อนอกออกแล้ว ซึ่งเหลือเพียงแค่เสื้อกล้ามสีขาวตัวเดียว เขายกแก้วพร้อมกับส่ายเอวไปมาพร้อมกับทำสายตาเซ็กซี่ แขนข้างหนึ่งของเขายกขึ้นเหนือหัวจนเผยให้เห็นขนรักแร้ที่ทั้งยาวและดกดำส่วนมืออีกข้างก็ถูกไปที่สะโพกของซิงเหอส่วนซิงเหอในเวลาก็กำลังนอนอยู่บนโต๊ะแบบไม่ได้สติ……ผ
