ณ พื้นที่ราบน้าแข็งที่หนาวเย็น นักดาบคนหนึ่งยืนมองโลกสีขาวโพลนที่ไร้จุดสิ้นสุด ภายในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสน“เย่ฮว่านายตัดสินใจรึยัง?”นักธนูที่น่ารักคนหนึ่งเขี่ยหิมะสีขาวด้วยเท้าไปมาพร้อมกับก้มหน้าถาม “ให้ฉันรับนายไว้ หลังจากนี้นายก็จะเป็นของฉัน แล้วฉันก็จะมอบคำว่าแฟนให้กับนายด้วย”นักดาบคนนั้นหันไปมองหญิงสาวผู้น่ารักแล้วพูดพึมพำว่า “ให้กับน้องเธอสิ!”“คนกลับกลอก! ที่แท้ก็อยากได้น้องสาวของฉันสินะ”หญิงสาวคนนั้นยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน “ลุงของฉันมีลูกสาวอีกคนเป็นลูกพี่ลูกน้องของฉันเอง หุ่นเซ็กซี่มากแถมยังชอบดื่ม ชอบสูบ ชอบเที่ยวด้วย ถ้านายสนใจล่ะก็…..”นักดาบคนนั้นใช้มือหยิกแก้มของเธอก่อนที่จะใช้นิ้วโป้งดันคางเธอไว้เพื่อให้ปากเล็กๆ ของเธอปิดสนิทราวกับไม่ต้องการให้เธอพูดอะไร“มู่จื่อหานรีบมาช่วยฉันเร็ว! แฟนของเธอจะทำร้ายฉันแล้ว!”……เคล้ง!ร่างของยักษ์น้าแข็งค่อยๆ ทรุดตัวลง เย่ฮวาก้มตัวลงเก็บเหรียญเงินที่ถูกดรอปลงมา หลังจากนั้นก็หันไปยิ้มให้มู่จื่อหานก่อนที่จะวิ่งไปหายักษ์หิมะตัวถัดไปมู่จื่อหานยิ้มให้เขาเล็กน้อย ก่อนที่จะหันกลับไปทางเยว่เอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ พร้อมกับพูดขึ้นว่า “พอแล้วๆ รีบไปฆ่ามอนสเตอร์ได้แล้ว ไม่มีเธอช่วยเย่ฮว่าจะแย่เอานะ”“ชิ! ฉันไม่แคร์หรอก! เมื่อกี้หมอนั่นหยิกแก้มฉัน หน้าแทบฉีก” เยว่เอ๋อร์ยืนเท้าสะเอวและหันมองไปด้านข้างมู่จื่อหานพูดเสียงเบา “ก็เป็นเพราะเธอไปแหย่เ