้วว่าตอนนี้ในบรรดาผู้เล่นระดับสูงทั้งหกคน เขาเป็นคนที่ฝีมือแย่ที่สุด ถ้าหากยังไม่ขยันและหมั่นฝึกฝนพัฒนาตัวเองเขาก็คงจะรู้สึกไม่ดีที่จะต้องอยู่หานเยว่เหมิงต่อหลังจากฆ่ามอนสเตอร์ไปได้แค่สิบกว่าตัว เยว่เอ๋อร์ก็ส่งข้อความมาหา “เย่ฮว่า ฝึกเป็นยังไงบ้าง?”เขามองดูมอนสเตอร์ตรงหน้า “ก็โอเคนะ คิดว่าน่าจะฝึกอยู่ที่นี่อีกสักสองสามชั่วโมง”“ไม่เลวเลย”เยว่เอ๋อร์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดต่อ “ฉันกลัวว่านายจะเหงา อีกอย่างมอนสเตอร์ที่นั่นก็ไม่ใช่เล่นๆ ด้วยฉันก็เลยเตรียมฮีลเลอร์ไปคอยช่วยฮีลเลือดให้นายด้วยนะ!”ได้ยินเช่นนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก “ฮีลเลอร์ที่เธอพูดถึงคือนักบวชหน้าอกโตที่ชื่อหวอหน่ายต้าร่างหว่อหลายนั่นสินะ?”“แหะๆ”เยว่เอ๋อร์ยิ้ม “ใช่แล้วคนนั้นแหละ เมื่อกี้เธอเพิ่งจะมาแถวที่ที่พวกเราเก็บเลเวลกันแถมยังมาหาฉันแล้วบอกว่านายเป็นเพื่อนของเธอก็เลยอยากจะเข้าร่วมกลุ่มด้วย ฉันเห็นหน่วยก้านดีก็เลยตอบตกลงไป”เย่ฮวา “แล้ว?”“แล้ว…….”เยว่เอ๋อร์ยิ้ม “แล้วฉันก็พาเธอไปเก็บเลเวล ตอนนี้เธอเป็นฮีลเลอร์คลาสสองเลยนะ! แถมทุกคนในกลุ่มต่างก็ชอบเธอด้วย ระหว่างที่ฆ่ามอนสเตอร์ไปเธอก็เอาแต่ถามว่า ‘เธอรู้รึเปล่าว่าผู้อาวุโสเย่ของพวกเราไปที่ไหน?’หลังจากนั้นฉันก็เผลอหลุดพูดออกไปน่ะ”“บ้าชะมัด! หลังจากนั้นยัยนั่นก็บอกเธอว่าจะมาหาฉันที่นี่งั้นสิ?”“เปล่า……”เยว่เอ๋อร์พูดด้วยน้าเสียงลำบากใจเล็กน้อ
