ข้า!”กวาจื่อวิ่งไปพลางพูดไปพลาง “ฉันก็อยากจะหนีเหมือนกัน แต่นายยังเอาตัวไม่รอดเลยไม่ใช่เหรอ! คนพวกนั้นมีไม่ต่ากว่า 200 คน ถ้ามันโจมตีพร้อมกันพวกเราไม่มีทางหลบได้แน่”ได้ยินประโยคนี้ เย่ฮวา ก็ถอนหายใจออกมา “คิดไม่ถึงเลยว่าคนพวกนั้นจะมีกำลังคนเยอะขนาดนี้ นี่ถ้าเป็นเมื่อก่อนถ้าหนีคงจะง่ายกว่านี้ อีกอย่างคนพวกนั้นก็คงจะไม่มีความพยายามที่จะไล่ล่าเรามากขนาดนี้”กวาจื่อเค้นเสียงหึออกมาจากลำคอ “ไอ้จื้อลี่ชาวฉุนบ้านั่นเสียท่าให้เรามากกว่าหนึ่งครั้ง เป็นเพราะเลเวลของเราที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง พวกมันก็เลยจัดการเราไม่ได้สักทีตอนนี้หมอนั่นระดมคนมาได้กว่า 600 คน อีกอย่างคนพวกนั้นก็เวลมากกว่า 25 ซะด้วย ถึงจะน้อยแต่เน้นปริมาณทำให้พวกมันแข็งแกร่งมากขึ้น พวกมันยอมทำถึงขนาดนี้หมายความว่าต้องการจะแก้แค้นพวกเราให้ได้”เย่ฮวา กำหมัดแน่น “บ้าฉิบ! ยังไงฉันก็ไม่ยอมให้คนพวกนั้นฆ่าแน่ สู้โดดผาตายยังจะดีซะกว่า”“ใจกล้ามากเพื่อน! ฉันเองก็คิดวิธีนี้เอาไว้เหมือนกัน!”เขายิ้มรับหึหึ “นายเองก็คิดเหมือนกันสินะ!”“ฉันกลัวถูกฆ่าตายแล้วไอเท็มหล่น จนกลายเป็นของพวกมันมากกว่า ฉันยอมให้หมาคาบไอเท็มฉันไป ยังดีกว่าปล่อยให้พวกมันได้ของของฉัน!”“……”……“เอ๋? นั่นเพื่อนเย่ไม่ใช่เหรอ?” ทันใดนั้นด้านหน้าของพวกผมก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นเย่ฮวามองไปที่อีกฝ่ายก็พบว่าคนๆนั้นคือโม่ซางอัศวินที่แข็งแกร่งที่สุดจากหานเยว่เหมิง แถมยังเป็นหนึ่งในผู้เล