ล้ว ตอนนี้จิ้งหย่าเป็นเด็กกำพร้าจิ้งหย่าไม่เหลือใครแล้ว”เย่ฮวายกมือขึ้นมาลูบศีรษะเล็กๆ ของเธอพลันพูดปลอบใจว่า “จิ้งหย่าไม่ใช่เด็กกำพร้าซะหน่อย เธอยังมีฉันอยู่อีกคนนะ ฉันคือพี่ชายของเธอ หลังจากนี้ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ฉันจะปกป้องเธอเอง”จิ้งหย่าเงยหน้าขึ้นขณะที่น้าตาเริ่มไหลออกมาอาบแก้มของเธอ เย่ฮวาช่วยซับน้าตาให้เธอพร้อมกับพูดขึ้นว่า“พี่ชายคนนี้จะช่วยหาที่อยู่ให้เธอเองนะ”“อื้อ” จิ้งหย่าพยักหน้าตอบรับกลับมา หลังจากนั้นเธอก็แอนหลังเข้ากับแขนของเขาก่อนจะหลับตาลงจิ้งหย่าถูกขังไว้ในห้องแคบๆ เป็นเวลากว่าสองวันแล้วและเป็นเพราะเพิ่งผ่านการวิ่งเมื่อครู่จึงทำให้เธอนอนหลับใหลทันทีที่เอนตัวลง เย่ฮวาก็ไม่ได้ปลุกเธอแต่เลือกที่จะแบกเธอขึ้นหลังแล้วออกเดินทางไปยังเมืองชิงสุ่ยอย่างไม่รีรอราชาของเมืองชิงสุ่ยมีระบบ AI ติดตั้งอยู่และเขาเองก็เคยช่วยราชาไว้ ยังไงอีกฝ่ายก็ไม่มีทางลืมเขาอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเดินทางไปขอความช่วยเหลือจากราชา มากสุดก็อาจจะแค่จ่ายเงินให้เล็กน้อยก็น่าจะหาที่อยู่อาศัยใหม่ให้กับจิ้งหย่าได้ทว่าตอนนี้เย่ฮวายังกลับไปเมืองชิงสุ่ยไม่ได้เพราะหากเขาใช้วาร์ปก็จะไม่สามารถพาจิ้งหย่ากลับไปด้วยได้ แต่หากใช้วิธีการเดินทางกลับพวกเขาก็คงต้องถูกแม่น้าทมิฬขัดขวางอีก จิ้งหย่าเป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ไม่มีพิษมีภัยอะไรและเธอก็แทบจะไม่มีพละกำลังในการต่อสู้ใดๆเลย หากถูกปิรันย่ากัดแ
