้าไปในกระเป๋าเสื้อตัวเองและพูดขึ้นว่า “กษัตริย์ต้องการบูรณะหมู่บ้านซอมซ่อของพวกเราก็เลยมอบเงิน 100 เหรียญทองให้กับผู้ใหญ่บ้านเพื่อนำมาซ่อมแซมหมู่บ้าน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องนี้จะเข้าถึงหูพวกโจรบนเขานั่น เมื่อคืนก่อนกลุ่มโจรพวกนั้นเข้ามาในหมู่บ้านแล้วก็ฆ่าคนในบ้านของผู้ใหญ่บ้านพร้อมกับขโมยเงินไปจนหมด”“แล้วหลังจากนั้นล่ะ?” ได้ยินเช่นนี้เย่ฮวาก็รีบถามกลับไป จิ้งหย่าคือหลานสาวของผู้ใหญ่บ้าน ถ้าหากเกิดเรื่องกับผู้ใหญ่บ้านคงต้องกระทบกับจิ้งหย่าอย่างแน่นอน“แน่นอนว่าผู้ใหญ่บ้านต้องไม่ยอมให้เงินคนพวกนั้นอยู่แล้ว เขาบอกกับคนพวกนั้นว่านี่เป็นเงินของทุกคนในหมู่บ้าน ต่อให้ฆ่าให้ตายเขาก็ไม่มีวันที่จะยกเงินนี้ให้สุดท้ายโจรนั่นก็จับจิ้งหย่าแล้วข่มขู่ผู้ใหญ่บ้าน…”พูดจบชายขอทานก็แลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผากพร้อมกับพูดต่อไปว่า “ท้ายที่สุดผู้ใหญ่บ้านก็ยอมพวกมันแต่คิดไม่ถึงว่าโจรพวกนั้นจะตัดสินใจฆ่าผู้ใหญ่บ้านอยู่ดีนอกจากนี้เป็นเพราะพวกมันเห็นถึงความน่ารักของหลานสาวผู้ใหญ่บ้าน ก็เลยจับตัวเธอไปให้ลูกชายของหัวหน้าโจรด้วย”ได้ยินเช่นนั้นเย่ฮวาก็กำหมัดแน่นด้วยความโกรธ นี่หมายความว่าจิ้งหย่ากำลังตกอยู่ในอันตรายงั้นสิ!เย่ฮวารีบถามทันทีว่า “นายรู้รึเปล่าว่าพวกมันอยู่ที่ไหน?”ชายขอทานหัวเราะหึหึ “เมื่อกี้นายถามฉันว่าครอบครัวของผู้ใหญ่บ้านหายไปไหน ฉันก็ตอบนายไปหมดแล้ว ส่วนเรื่องที่นายถามล่าสุดไม่ได้เกี่ยวข้องกั
