บประเด็นก่อนหน้านี้นะ”เป็นเพราะเย่ฮวารู้สึกโกรธกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับจิ้งหย่าและเย่ฮวาก็อยากจะถามเรื่องนี้กับขอทานผู้นี้ เขาจึงตัดสินใจโยนเหรียญทองให้ขอทานอีกหนึ่งเหรียญ อีกฝ่ายรับเงินไปด้วยความดีใจหลังจากนั้นก็พูดต่อว่า “โจรพวกนั้นอยู่บนเขาที่อยู่ด้านหลังของหมู่บ้าน นายแค่เดินผ่านป่าที่อยู่ด้านหลังป่านี้ไปก็จะเจอเขาลูกนั้นแล้วล่ะ ด้านบนยอดเขามีภูเขาซานจ้ายอยู่ ที่นั่นแหละคือแหล่งกบดานของพวกมัน”ได้ยินเช่นนั้นเย่ฮวาก็หมุนตัวแล้ววิ่งไปทางด้านหลังหมู่บ้านทันที ชายขอทานคนนั้นพูดขึ้นมาว่า “ขอบใจสำหรับเงินของนาย เอาแบบนี้…ฉันจะบอกข่าวอีกเรื่องให้กับนายก็ได้ ฉันได้ยินมาว่าโจรพวกนั้นเคยเป็นทหารเมืองชิงสุ่ยที่ทำสงครามพ่ายแพ้ เป็นเพราะกลัวว่าจะถูกลงโทษโดยกษัตริย์พวกมันจึงหนีมาอยู่ที่นี่และเปลี่ยนตัวเองจนกลายเป็นโจร คนพวกนั้นมีพละกำลังที่แข็งแกร่งมาก ระวังตัวด้วยล่ะ”เย่ฮวาพยักหน้าก่อนจะวิ่งไปตามทางที่ขอทานผู้นี้บอกทันที…ระหว่างที่วิ่งออกไปเย่ฮวาก็ฆ่ามอนสเตอร์ที่ขวางทางไปด้วย ทว่าตอนที่เขาเข้าใกล้ภูเขาลูกนั้นก็พบว่าเลเวลของพวกมันสูงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อมาถึงตีนเขาก็เพิ่งจะสังเกตได้ว่ามอนสเตอร์ที่เย่ฮวาฆ่าไปคือเหล่าหมาป่าพงไพรเลเวล 30เย่ฮวาแหงนหน้าขึ้นมองภูเขาที่สูงตระหง่านตรงหน้ายอดเขามีภูเขาซานจ้ายของโจรเหล่านั้นตั้งตระหง่านอยู่และเลเวลของพวกมันคงไม่ต่ากว่า 30 อย่างแน่นอนไม่ว่าพวกมันจะเลเวลเท่าไหร
