าจื่อ ชะงักฝีเท้าไปชั่วครู่ เขาก็เดินกลับเข้าไปในห้องเมื่อ เย่ฮวา ทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว เขาก็เดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง และหยิบหมวกล็อคอินขึ้นมาด้วยรอยยิ้มเขาเคยบอกกับใครบางคนว่าจะเล่นเกมนี้ด้วยกัน ในเมื่อให้สัญญาเอาไว้แล้วเขาก็จะทำให้เป็นจริงเมื่อเข้าสู่เกมแล้ว เขาก็จดจ่ออยู่กับมัน …นี่ทำให้เขาลืมความกังวลและสามารถใช้ชีวิตต่อไป …“ติ๊ง ~”ทันทีที่ปรากฏตัวในหุบเขามรณะ เย่ฮวาได้รับข้อความจาก กวาจื่อ เขาจึงเปิดมันอ่าน: ‘เย่ฮวา เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้มันอาจจะแย่มาก แต่ฉันเชื่อว่านับจากนี้นายคงต่างจากที่ผ่านๆ มา ทุกอย่างที่ฉันสามารถสอนนายได้ในเกมฉันถ่ายทอดมันให้นายไปหมดแล้ว ส่วนฉันตอนนี้คงต้องไปจัดการเรื่องอาชีพรองของตัวเอง’เย่ฮวา ปิดอีเมล์ข้อความพลางยิ้ม“กวาจื่อ รับรองได้ว่าฉันจะไม่ทำให้นายผิดหวัง”เวลาต่อมาเขาก็ได้กราชับดาบหลี่กวง เดินเข้าไปในส่วนลึกของ หุบเขามรณะ…เขาไม่ได้ออกไปกินข้าวเที่ยงเพราะที่กินไปก่อนหน้านี้มันก็สายมากกว่าจะเป็นมื้อเช้า ดังนั้นเขาจึงเก็บเลเวลที่หุบเขามรณะ จนกระทั่งถึงเย็นส่งผลให้เลเวลใกล้จะอัพเป็น 30พูดตามตรง เขาต้องการอัพเลเวลไปให้ถึงระดับ 30เร็วๆ แล้วเรียนรู้สกิลอาชีพคลาสสอง แต่ กวาจื่อ ได้เข้ามาในห้องของเขา และตามให้เขาไปกินข้าว ดังนั้นเย่ฮวาจึงต้องออฟไลน์ออกไปกินข้าวเย่ฮวา ไม่ได้พูดคุยอะไรกับ กวาจื่อ ในระหว่างที่ร่วมโต๊ะทานอาหารค่า หลังจากกินเสร็จเขาก็รีบไป
