จะทนอยู่กับเธอได้เหรอ ”เย่ฮวา ยิ้ม: “ซีเย่ อุส่าเอ่ยปากชมฉันว่าหล่อ ถ้าฉันปฏิเสธคงจะเป็นเรื่องโหดร้ายจริงมั้ย ?”จื่อหลานหลิ่วเหนียนยิ้มและพูดว่า: “นายนี่ตลกจริงๆแต่ฉันก็ชอบคบเพื่อนที่นิสัยแบบนี้!”“แน่นอนว่าได้ แต่ … ”มุมปากของเขากระตุกขึ้น แล้วชี้ไปที่ ซีเย่โหยวฉวงกล่าวว่า: ” ทำไมเธอถึงต้องแสดงสายตาแปลกๆเหมือนกับเธอไม่สนใจอีกต่อไป!”จื่อหลานหลิ่วเหนียนก้าวมาข้างหน้าและดึงซีเย่โหยวฉวงกลับไปอยู่ด้านหลัง ก่อนจะพูดว่า: “เอาเถอะ ฉันรู้ว่านายถูกคนจากวิหารสังหารไล่ล่า ดังนั้นจะเป็นการดีกว่าถ้านายย้ายมาอยู่ที่ห้วนเฉิงของเรา เชื่อว่าจื้อลี่ชาวฉุนคงไม่กล้าแตะต้องนาย ”ได้ยินแบบนั้น เย่ฮวา ถึงกับตกตะลึง: “แม้ว่าสิ่งที่เธอพูดมาจะมีเหตุผล แต่ฉันเป็นคนอ่านหนังสือน้อย เธอช่วยอธิบายให้ฉันฟังได้มั้ยว่าทำไมจื้อลี่ชาวฉุนถึงไม่กล้าแตะต้องฉัน”จื่อหลานหลิ่วเหนียนยักไหล่: “ผีย่อมเห็นผี นกทุกชนิดล้วนเลือกอาศัยต้นไม้ใหญ่”“…”“งั้นก็ลืมมันไปเถอะ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา! พวกเราจะช่วยกันเก็บเลเวล พร้อมๆกับช่วยนายตามหาหญ้าสว่าง” จื่อหลานหลิ่วเหนียน โบกมือแล้วดึงซีเย่โหยวฉวงออกไปเขาเองก็รีบตามไป ถูกแล้ว พวกเขาไม่ควรลืมเป้าหมายหลักพวกเขาสามคนช่วยกันฆ่ามอนสเตอร์ มันสนุกยิ่งกว่าการฆ่าคนเดียว ชายหนึ่งหญิงสองคนหนึ่งงดงาม อีกคนน่ารัก ระหว่างที่เก็บเลเวลพวกเขาก็พูดคุยกันไป ทำให้เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ผ่าน
