นั้นมันก็ไม่ยากเกินไปที่เขาจะได้แต่งภรรยา
ยิ่งจางเป่าเกินคิดเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เขายิ่งรู้สึกว่ามันเป็นไปได้
แค่ตัวขาดทุนคนหนึ่ง เหตุใดยังต้องอยู่บ้านที่ดีเช่นนี้? ทั้งยังอยู่ดีเสียด้วย
แม่เถาเหลือบมองจางเป่าเกินด้วยความชื่นชม อย่างที่นางคิดไว้ ลูกชายคนนี้ฉลาดหลักแหลมนัก กับเรื่องนี้แม้แต่นางยังคิดไม่ได้ แต่จางเป่าเกินกลับค้นพบวิถีทาง
จางต้าเหอก็คิดถึงเรื่องนี้เช่นกัน
“ซิ่วเอ๋อ บ้านของเจ้าใหญ่โตนัก เจ้าไม่สามารถอยู่คนเดียวได้ มันว่างเปล่าเกินไป เช่นนั้นให้ย่าของเจ้าย้ายเข้าพรุ่งนี้จะดีกว่า” จางต้าเหอกล่าว
ใบหน้าของจางซิ่วเอ๋อยิ่งน่าเกลียด
คนเหล่านี้มาที่นี่เพื่อสร้างปัญหาชัด ๆ
แต่คราวนี้ ไม่ต้องรอให้จางซิ่วเอ๋อกล่าวอะไร หยางชุ่ยฮวากระโดดออกมาจากด้านหลัง
นางยื่นมือออกไปผลักแม่เฒ่าจางอย่างรุนแรงพร้อมสาปแช่ง “นังเฒ่าจาง เจ้ามันไร้หัวใจ! ข้าจะบอกอะไรให้ว่าซิ่วเอ๋อไม่ได้ติดค้างสิ่งใดกับนังเฒ่าจางเช่นเจ้า! นางเคยกินข้าวในครอบครัวของเจ้าก็จริง แต่คราวนั้นเจ้าไม่ได้รับเงินจากที่นางแต่งงานหรือ? เงินตั้งมากมาย! แล้วเหตุใดตอนนี้จึงมาคิดสนใจบ้านของซิ่วเอ๋ออีก?”
“นี่เป็นเรื่องของตระกูลจาง พวกเราไม่ต้องการ
