เมื่อข้าอยู่ในหมู่บ้าน ข้าก็แค่ตะโกนเสียงดัง แล้วทุกคนในหมู่บ้านจะได้ยินเสียงของข้า”
ความจริงแล้ว มันอาจจะปลอดภัยกว่าบ้านผีสิง
ในแววตาของเนี่ยหย่วนเฉียวเผยความผิดหวังออก “บ้านหลังนี้มันไม่ดีอย่างไรเล่า?”
“สถานที่แห่งนี้ดีแล้ว แต่น่าเสียดายที่บ้านหลังนี้ไม่ใช่ของข้า การอยู่ที่นี่ทำให้ข้ารู้สึกไม่ปลอดภัย” จางซิ่วเอ๋อกล่าวถึงความกังวลประการแรกของนาง
ดวงตาของเนี่ยหย่วนเฉียวกะพริบเล็กน้อย เขาต้องการจะบอกจางซิ่วเอ๋อว่าโฉนดของบ้านหลังนี้อยู่กับเขา แต่เขาไม่รู้ว่าจะอธิบายเรื่องนี้ต่อจางซิ่วเอ๋ออย่างไรดี
ยิ่งคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดมากเท่านั้น ชั่วขณะนั้นเขามองตรงไปที่จางซิ่วเอ๋อและลืมเรื่องการพูดไป
จางซิ่วเอ๋อพึมพำในใจ หลังจากนางหันกลับมา นางรู้สึกว่าตนเองเริ่มหวาดกลัวการจ้องมองของเนี่ยหย่วนเฉียวมากขึ้นเรื่อย ๆ
นางเป็นสตรีเพศ และนางก็หวังว่าจะมีใครสักคนที่รักตน และหลังจากทราบว่าคนผู้นั้นคือสามีในอนาคต นางก็จะพิจารณาเรื่องอื่น ๆ ต่อไป
ในสายตาของจางซิ่วเอ๋อ หนิงอันเป็นเพียงคนลึกลับที่ไม่รู้ถึงรายละเอียดเบื้องหลัง อีกทั้งเขายังมีภรรยาแล้ว
เมื่ออยู่ต่อหน้าคนเช่นนี้ นางจ
