บ้านของนางอยู่ในบ้านผีสิง และไม่มีใครอยากจะไปที่นั่น
จางซิ่วเอ๋อพูดคุยกับจวี๋ฮวาพร้อมกับยืมครัวของจวี๋ฮวาเพื่อทำอาหาร แน่นอนว่านางเตรียมวัตถุดิบมา และครอบครัวของจวี๋ฮวาก็สามารถร่วมรับประทานสิ่งนี้ได้
หากจวี๋ฮวาและแม่สามีของนางช่วยทำอาหาร นางก็ยังมอบค่าจ้างให้ด้วย
ซึ่งนี่เป็นเรื่องที่ดีมาก เมื่อจวี๋ฮวาบอกกล่าวเรื่องนี้กับแม่เฒ่าหวัง แม่เฒ่าหวังจึงตอบตกลงทันที
ด้วยวิธีนี้จึงจะสามารถรับประทานอาหารด้วยกันได้
เช้าตรู่ จางซิ่วเอ๋อนำทุกสิ่งที่นางต้องใช้สำหรับวันนั้นมาที่นี่
แม้จะว่ากันว่า มื้อเช้าควรจะไม่กินมากเกินไป แต่นี่คือวันแรกของการทำงาน มื้อแรกควรจะกินอะไรดี ๆ สักหน่อย
และจางซิ่วเอ๋อไม่คิดจะตระหนี่สำหรับเรื่องอาหารการกิน
แม้จะประหยัดเงินไปได้พอสมควร
แต่หากทำให้ช่างฝีมือเหล่านี้ขุ่นเคือง พวกเขาอาจจะสร้างบ้านที่ไม่ดีให้กับนางได้
จางซิ่วเอ๋อคิดเรื่องนี้ชัดเจน ดังนั้นอาหารมื้อเช้าของวันนี้จึงประกอบไปด้วยซาลาเปาไส้เนื้อขนาดใหญ่ และน้ำแกงกระดูก
เรียบง่ายแต่เพียงพอ
สำหรับเนื้อนึ่ง จางซิ่วเอ๋อใช้ชามขนาดใหญ่ใส่เนื้อลงไปเต็มชาม และแต่ละชิ้นถูกหั่นออกมาอย่างหนา
นอกจากนี้แต่ละคนยังได้รับไข่
เหล่าช่างฝีมือนั่งมอ
