เถี่ยเสวียนรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เนี่ยหย่วนเฉียวนั่งลงพร้อมกับบอกเล่าแก่เถี่ยเสวียนว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
หลังจากเถี่ยเสวียนกล่าวจบ เขามองเนี่ยหย่วนเฉียวอย่างจนปัญญา
นายท่านของเขาจะ… วิ่งไปบอกจางซิ่วเอ๋อว่าเขาต้องการเป็นสามีของนางได้อย่างไร?
สตรีผู้ใดกันจะชื่นชอบถ้อยคำเช่นนี้?
หากถ้อยคำเหล่านั้นเปลี่ยนเป็น ข้าดีใจที่ได้อยู่เคียงข้างเจ้า ข้าชอบเจ้า ข้าตกหลุมรักเจ้า… มันย่อมดีกว่าจริงหรือไม่?
เถี่ยเสวียนขยับริมฝีปากและต้องการช่วยเนี่ยหย่วนเฉียวคิดหาวิธี แต่เขาเห็นว่าพายุในใจของเนี่ยหย่วนเฉียวเริ่มก่อตัวขึ้นแล้ว
เขายิ้มก่อนจะรีบหลบไปทางอื่น
เพื่อความปลอดภัยในชีวิต เขาไม่ควรจะพูดอะไรในตอนนี้ หากตนทำให้เจ้านายโกรธสักนิด เขาอาจจะกลายเป็นอาหารปลาในบ่อได้อย่างง่ายดาย
ส่วนฝั่งของจางซิ่วเอ๋อ
นางทบทวนคำพูดของเนี่ยหย่วนเฉียวซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในใจ
ยิ่งคิดก็ยิ่งปลอบใจตนเอง หนิงอันอาจจะกล่าวเช่นนั้นออกมาเพราะเขารู้สึกสงสารนาง
ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ยังดีต่อนางเสมอ
แต่ไม่ว่าสิ่งนี้จะดีเพียงใด มันไม่ใช่การตอบแทนบุญคุณที่นางเคยช่วยชีวิตของเขาเอาไว้
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จางซิ่วเอ๋อก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงครั้งที่
