นแม่กำลังคิดอะไรอยู่? ข้ากับโหยวชวนหรือ? ใช่ ข้าเข้านอกออกในกับโหยวชวน หากแต่ท่านแม่ลืมไปแล้วงั้นหรือว่าวันนี้ข้าพูดถ ถึงเรื่องที่ข้ากำลังสร้างบ้าน?”
“โหยวชวนสร้างบ้านได้ เขากับข้าจึงออกไปจ้างคนงานและซื้อวัสดุในทุก ๆ วัน!” จางซิ่วเอ๋ออธิบายอย่างกระชับ
จางซิ่วเอ๋อกล่าวเสริม “ข้าขอความช่วยเหลือจากโหยวชวน และข้าก็จ่ายเงิน ทั้งนี้ข้ายังกล่าวเรื่องนี้กับจวี๋ฮวาโดยตรงด้วย ไม่เช่นนั้นจวี๋ฮวาจะยอมให้ข้าเดินเข้านอกออกในกับสาม มีนางงั้นหรือ?”
เมื่อแม่โจวได้ยินเช่นนี้ จึงเข้าใจเรื่องราวได้ทันที “ปรากฏว่าเรื่องเป็นเช่นนี้ คราวแรกข้าก็อยากถามเจ้าว่าเหตุใดจึงต้องการสร้างบ้าน แต่ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าคงไม่ต้องการแต่ งงานกับท่านหมอเมิ่งจริง ๆ”
“ซิ่วเอ๋อ แม่รู้ดีว่าเจ้ามีมลทินติดตัว ข้าจะไม่บังคับเจ้า แต่เจ้าต้องเข้าใจว่าคนเก่งอย่างเช่นท่านหมอเมิ่งมีไม่มากนัก หากต่อให้มีก็ไม่อาจพบเจอได้ง่าย หากคราวนี้เจ้าปล่อยไป คร ราวหน้า…” แม่โจวกล่าวอย่างกังวล
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้าและพูดว่า “ท่านแม่ ไม่ต้องกังวล ข้าตัดสินใจแล้ว ข้ากำลังจะสร้างบ้าน และข้าไม่ได้มีความสามารถด้อยไปกว่าบุรุษ! คนอื่นอาจจะอยากแต่งงาน แต่ข้าไม่จำเป็นต้อง
