นางเหลือบมองแม่เฒ่าหลิวก่อนจะเอ่ยคำ “ข้าขอให้ท่านช่วยดูแลท่านแม่ด้วย เดี๋ยวข้าจะกลับไปทำอาหารให้ท่านแม่ แล้วสำหรับมื้อค่ำ… อยู่รับประทานอาหารด้วยกันเถิด”
ดวงตาของแม่เฒ่าหลิวทอประกายไหววูบเมื่อได้ยินเช่นนี้ จางซิ่วเอ๋อกำลังจะเลี้ยงอาหารค่ำ!
“อะไรนะ? เจ้าจะให้นังหญิงเฒ่าผู้นี้กินดื่มที่นี่งั้นหรือ? ข้าไม่ยินยอม!” แม่เฒ่าจางอุทาน
เมื่อเห็นว่าแม่เฒ่าจางกำลังจะขัดขวางพรที่นางควรได้รับ แม่เฒ่าหลิวจึงกล่าวอย่างโกรธเคือง “ข้าไม่ได้กินอะไรของครอบครัวเจ้า! แล้วจะต้องขออนุญาตเจ้าทำไม!”
“ซิ่วเอ๋อ หากเจ้าต้องการจะทำอาหารเพื่อเลี้ยงฉลองจริง ๆ เจ้าก็สามารถปรุงอาหารมื้อใหญ่นี้ในครอบครัวเราได้!” แม่เฒ่าจางวางแผนจะใช้โอกาสนี้ร่วมรับประทานอาหารดี ๆ กับจางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อเหลือบมองแม่เฒ่าจางอย่างเย็นชา “ที่ข้าเชิญท่านย่าหลิวมารับประทานมื้อเย็นด้วยกัน นั่นเป็นเพราะท่านย่าหลิวช่วยดูแลแม่ของข้า!”
“แต่ข้าก็เป็นย่าของเจ้า และข้าก็สามารถดูแลแม่ของเจ้าได้เช่นกัน!” แม่เฒ่าจางกล่าวทันที
จางซิ่วเอ๋อเยาะเย้ย “ข้าคงไม่อาจวางใจให้ท่านดูแลแม่ของข้า! ท่านเกือบจะบีบคอน้องสาวข้าจนตายตก และยังทำให้น้องชายข้าเกือบตายเพราะหายใจไม่ออก!”
