จางต้าหูได้ยินเช่นนั้นจึงกล่าวว่า “ท่านแม่ ปล่อยให้นางดูแลเหมยจื่อและทารกทั้งสองเถิด ท่านไม่จำเป็นต้องเข้ามายุ่ง!”
จางต้าหูมีความขุ่นเคืองต่อแม่เฒ่าจาง
แม่เฒ่าจางอยู่คนเดียวในเวลานี้ นางไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมแพ้
แม่เฒ่าหลิวให้ความมั่นใจกับจางซิ่วเอ๋อว่านางจะดูแลแม่โจวเป็นอย่างดี และจางซิ่วเอ๋อจึงออกไป
มีแม่เฒ่าหลิวอยู่ที่นี่แล้ว จางซิ่วเอ๋อรู้สึกเบาใจได้มาก
ต่อใหแม่เฒ่าจางต้องการจะกระทำชั่ว แต่นางก็ต้องชั่งน้ำหนักเช่นกัน
หลังจากที่จางซิ่วเอ๋อกลับมา นางเริ่มทำอาหารให้แม่โจว
แม่เฒ่าหลิวมีประโยชน์มาก นางกล่าวซ้ำ ๆ ว่าอย่าใส่เกลือลงในอาหารมากเกินไป
จางซิ่วเอ๋อไม่เข้าใจว่าทำไม แต่เพราะแม่เฒ่าหลิวเป็นหญิงชรา และนางบอกว่ามันย่อมดีสำหรับเด็ก… จางซิ่วเอ๋อจึงตัดสินใจเชื่อแม่เฒ่าหลิว
ท้ายที่สุดแล้ว นางไม่เคยคลอดบุตร และไม่เข้าใจสิ่งนี้เลยแม้จะเป็นยุคปัจจุบันก็ตาม
แม่เฒ่าหลิวย่อมมีประสบการณ์ ไม่เพียงแต่แม่เฒ่าหลิวเท่านั้น แต่ผู้สูงอายุในหมู่บ้านนี้ล้วนผ่านการคลอดบุตรมาแล้วทั้งสิ้น ทุกคนทราบดีว่าสตรีที่เพิ่งคลอดบุตรไม่สามารถรับประทานเกลื อมากเกินไปได้
ไม่ใช่ว่าหักห้าม เพียงแค่ใส่ให้น้อยนิดเท่านั้น
