จางซิ่วเอ๋อปรุงขาหมูโดยไม่ได้ใส่เกลือมากนัก พอนางยกบางส่วนออกจากหม้อ จึงเริ่มใส่เกลือลงไปภายหลัง
นางแยกออกมาส่วนหนึ่งสำหรับแม่โจว และส่วนที่เหลือสำหรับทุกคน
ในเวลานี้ที่บ้านไม่มีอะไรกินแล้ว หลังจากทำขาหมูเสร็จสิ้น จางซิ่วเอ๋อจึงทอดไข่อีกหนึ่งฟอง
บวกกับโจ๊กอีกหนึ่งอย่าง อาหารก็มีเพียงเท่านี้
เหตุผลหลักคือจางซิ่วเอ๋อยังคงคิดถึงน้อง ๆ ของตน และนางไม่อาจใช้เวลานานเกินไปได้
ยิ่งไปกว่านั้น แม่โจวเพิ่งคลอดบุตร นางรับประทานได้ไม่มากนัก ดังนั้นจึงเป็นการดีที่จะมีขาหมูจานนี้
หลังจากจางซิ่วเอ๋อพร้อมแล้ว นางกับจางชุนเถาจึงนำตะกร้าสองใบมาที่บ้านตระกูลจาง
กลิ่นของขาหมูลอยอบอวลเข้าไปถึงในครัว ทำให้แม่เฒ่าจางที่กำลังตระเตรียมอาหารเริ่มไม่มีความอยากอาหาร
เมื่อแม่เฒ่าหลิวเห็นว่าจางซิ่วเอ๋อกลับมาแล้ว ดวงตาของนางเปล่งประกาย นางกำลังรอให้จางซิ่วเอ๋อหยิบของออกมา น้ำลายของนางแทบจะทะลักออกราวกับเขื่อนแตก
จางซิ่วเอ๋อหยิบชามใบใหญ่ใส่ซุปขาหมูยื่นให้แม่เฒ่าหลิว ก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้ม “รีบกินในขณะที่มันยังร้อนอยู่เถิดเจ้าค่ะ!”