“อืม!” แม่เฒ่าหลิวกล่าวตอบด้วยรอยยิ้ม จางซิ่วเอ๋อเติมน้ำซุปให้นาง ขณะนั้นนางจึงหยิบขาหมูขนาดใหญ่ขึ้นมาสองชิ้น!
ขาหมูนี้ราคาไม่ถูกเลย และการจะกินเนื้อหมูก็ไม่ง่ายด้วยเช่นกัน ดังนั้นสำหรับนางแล้วจึงเป็นเรื่องยากนักที่จะได้กินเนื้อหมู
แม่โจวหยิบชามน้ำแกงขึ้นมาและเริ่มดื่มมัน
แม้ว่าจะเป็นน้ำแกงขาหมู แต่ก็ไม่ได้ใส่เกลือมากนัก มันจึงรสชาติอ่อนนักจนแม่โจวรู้สึกว่าจืดชืดเล็กน้อย แต่แม่โจวก็ยังคงดื่มมันด้วยรอยยิ้มประดับบนใบหน้า
ในเวลานี้นับประสาอะไรกับการดื่มน้ำแกงขาหมู แม้แต่ดื่มน้ำเย็นนางก็มีความสุขแล้ว! เพราะนางคลอดบุตรชาย!
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยเมื่อมองดูทารกน้อยสองคน อาหารของทั้งสองขึ้นอยู่กับว่าแม่โจวมีนมเพียงพอให้พวกเขาได้ดื่มจนอิ่มหรือไม่
หากไม่มีนมให้ลูกกิน คงจะเป็นเรื่องราวที่ชวนปวดหัวไม่น้อย
โชคดีที่ต่อให้แม่โจวจะตกใจมากขณะตั้งท้องลูกสองคนนี้ แต่นางก็ยังกินและดื่มได้ดี นางน้ำหนักขึ้นมากและยังมีน้ำนมด้วย
ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อรู้สึกโล่งใจอย่างสมบูรณ์
แม้แม่โจวจะชื่นชอบเด็กผู้ชาย แต่นางก็ไม่ได้ลำเอียง นางยังดูแลจางซื่อหยาเป็นอย่างดี อย่างน้อยนางก็ดีกว่าจางต้าหูมาก
