านให้กำเนิดบุตรสาวสามคนและพวกข้าไม่ได้พาเด็กผู้ชายมาด้วย แต่ทันทีที่น้องสาวคนเล็กเกิดมา นางพาเด็กชายมาให้ท่าน นี่ไม่ใช่พรอย่างนั้นหรือ?”
แม้จางต้าหูเป็นคนโง่เง่า แต่ในเมื่อจางซิ่วเอ๋อกล่าวออกมาเช่นนี้ เขาจึงเริ่มมั่นใจถึงเจ็ดในสิบส่วน
เขามองเด็กน้อยด้วยแววตาเต็มไปด้วยความสุขฉาย
“ให้เด็กผู้หญิงชื่อว่าเจาตี้* และเด็กชายชื่อว่าจินเกิน**แล้วกัน” จางต้าหูกล่าวออกมาอย่างมีความสุข
* ผู้นำน้องชายมาให้
**ขุมทอง
จางซิ่วเอ๋อโพล่งออกมาพร้อมหลั่งเหงื่อเย็นเฉียบเมื่อได้ยินเช่นนี้ อะไรกัน? เด็กหญิงคนนี้ถูกเรียกว่าเจาตี้งั้นหรือ นางไม่สามารถทนไหวอีกต่อไป…
ทว่าเด็กชายกลับได้ชื่อว่าจินเกิน…
แม้จะมีการกล่าวว่าจางต้าหูยังจิตใจดีอยู่บ้าง แต่ชื่อนั้นน่าเกลียดเกินไป!
จางซิ่วเอ๋อกล่าวทันที “ไม่ได้ ใช้ชื่อนี้ไม่ได้!”
จางต้าหูมองจางซิ่วเอ๋อด้วยความประหลาดใจ เขาผู้นี้เพียงตั้งชื่อลูกเท่านั้น แล้วเจ้ามายุ่งเกี่ยวอะไรด้วย?
แต่เพราะจางซิ่วเอ๋อพยายามอย่างหนัก และจางต้าหูก็มีความสุขที่ได้พบเจอกับเด็กคนนี้ เขาจึงไม่ได้กล่าวคำไม่ดีออกไป
จางซิ่วเอ๋อกล่าวว่า “ทั้งน้องชายและน้องสาวข้าล้วนแต่โชคดี และน้องสาวข้าจะได้แต่งงานกับครอบครั
